ततस्तानि प्रलीयन्ते भूमित्वमुपयान्ति च
सर्वं तद्भस्मसाच्चक्रे सर्वात्मा पावकस्तु सः
पिबत्यपः समिद्धो ऽग्निः पृथिवीमाश्रितो ज्वलन्
लोकान्संहरते दीप्तो घोरः संवर्त्तको ऽनलः
निर्दह्यान्ते तु पातालं वायुलोकमथादहत्
योजनानां सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च
गन्धर्वांश्च पिशाचांश्च समहोरगराक्षसान्
भूर्लोकं च भुवर्ल्लोकं स्वर्लोकं च महस्तथा
व्याप्तेषु तेषु लोकेषु तिर्यगूर्द्ध्वमथाग्निना
अयोगुडनिभं सर्वं तदा ह्येवं प्रकाशते
उत्तिष्ठन्ति तदा घोरा व्योम्नि संवर्तका घनाः
केचिद्वैडूर्यसंकाशा इन्द्रनीलनिभाः परे
धूम्रवर्णा घनाः केचित्केचित्पीताःपयोधराः
मनशिलाभास्त्वपरे कपोताभास्तथांबुदाः
चाषपत्रनिभाः केचिदुत्तिष्ठन्ति घना दिवि
केचित्पर्वतसंकाशाः केचित्स्थलनिभा घनाः
बहुरूपा घोररूपा घोरस्वरनिनादिनः
ततस्ते जलदा घोरराविणो भास्करात्मकाः
ततस्ते जलदा वर्षं मुञ्चन्ति च महौघवत्
प्रवृष्टैश्च तथात्यर्थं वारिणा पूर्यते जगत्
नष्टे चाग्नौ वर्षगते पयोदाः पावकोद्भवाः
धाराभिः पूरयन्तीमं चोद्यमानाः स्वयंभुवा
साद्रिद्वीपान्तरं पीतं जलमन्नेषु तिष्ठति
संवेष्टयति घोरात्मा दिवि वायुः समततः
पूर्मे युगसहस्रे वै निःशेषः कल्प उच्यते
अथ भूमिर्जलं खं च वायुश्चैकार्मवे तदा
पार्थिवास्त्वथ सामुद्रा आपो दैव्याश्च सर्वशः
आगतागतिके चैव तदा तत्सलिलं स्मृतम्
आभाति यस्मात्तद्भाभिर्भाशब्दो व्याप्तिदीप्तिषु
नानात्वे चैव शीघ्रे च धातुर्वै अर उच्यते