विचेष्टमानां रुदतीं दैवात्संमूढचेतनः
गोधर्म वै बलं कृत्वा स्नुषां स ह्यभ्यमन्यत
भविष्यमर्थं ज्ञात्वा च महात्मा त्ववमत्य तम्
गम्यागम्यं न जानीषे गोधर्मात्प्रार्थयन्स्रुषाम्
यस्मात्त्वमन्धो वृद्धश्च भर्त्तव्यो दुरनुष्ठितः
कर्मण्यस्मिंस्ततः क्रूरे तस्य बुद्धिरजायत
कोष्टे समुद्रे प्रक्षिप्य गङ्गांभसि समुत्सृजत्
तं सस्त्रीको बलिर्नाम राजा धर्मार्थतत्त्ववित्
तं गृहीत्वा स धर्मात्मा बलिर्वैरोचनस्तदा
प्रीतः स वै वरेणाथ च्छन्दयामास वै बलिम्
संतानार्थं महाभाग भार्यायां मम मानद
एवमुक्तस्तुतेनर्षिस्तथास्त्वित्युक्तवान्हितम्
अन्धं वृद्धं च तं दृष्ट्वा न सा देवी जगाम ह
कक्षीवच्चक्षुषौ तस्यां शूद्रयोन्यामृषिर्वशी
कक्षीवच्चक्षुषौ तौ तु दृष्ट्वा राजा बलिस्तदा
सिद्धौ प्रत्यक्षधर्माणौ बुद्धौ श्रेष्ठतमावपि
नेत्युवाच ततस्तं तु ममैताविति चाब्रवीत्
अन्धं वृद्धं च मां मत्वा सुदेष्णा महिषी तव
ततः प्रसादयामास पुनस्तमृषिसत्तमम्
पुनश्चैनामलङ्कृत्य ऋषये प्रत्यपादयत्
दध्ना लवणमिश्रेण स्वभ्यक्तं नग्नकं तथा
ततस्त्वं प्राप्स्यसे देवि पुत्रांश्च मनसेप्सितान्
अपानं च समासाद्य जुगुप्संती ह्यवर्जयत्
विनापानं कुमारं त्वं जनयिष्यसि पूर्वजम्
नार्हसि त्वं महाभाग पुत्रं दातुं ममेदृशम्
देवीदृशं च ते पौत्रमहं दास्यामि सुप्रते
तां स दीर्घतमाश्चैव कुक्षौ स्पृष्ट्वदमब्रवीत्
तेन ते पूरितो गर्भः पौर्णमास्यामिवोदधिः
तेजस्विनः पराक्रान्ता यज्वानो धार्मिकास्तथा
वङ्गस्तस्मात्कलिङ्गस्तु पुण्ड्रः सुह्मस्तथैव च