वालेया ब्राह्मणाश्चैव तस्य वंशकराः प्रभोः
महायोगित्वमायुश्च कल्पस्य परिमाणकम्
त्रैलोक्यदर्शनं चैव प्राधान्यं प्रसवे तथा
चतुरो नियतान्वर्णांस्त्वं वै स्थापयितेति वै
कालेन महता विद्वान्स्वं च स्थानमुपागतः
पुण्ड्राः कलिङ्गश्च तथा तेषां वंशं निबोधत
संभूता दीर्घतमसः सुदेष्णायां महौजसः
ऋषिणा दीर्घतमसा ह्येतत्प्रब्रूहि पृच्छताम्
भार्या वै ममता नाम बभूवास्य महात्मनः
बृहस्पतिर्बृहत्तेजा ममतां सो ऽभ्यपद्यत
अन्तर्वत्न्यस्मि ते भ्रातुर्ज्येष्ठस्यास्य च भामिनी
अजस्रं ब्रह्म चाभ्यस्य षडङ्गं वेदमुद्गिरन्
अस्मिन्नेव यथाकाले यथा वा मन्यसे विभो
कामात्मानं महात्मापि नात्मानं सो ऽभ्यधारयत्
उत्सृजन्तं तदा रेतो गर्भस्थः सो ऽस्य भाषत
अमोघरेतास्त्वं वापि पूर्वं चाहमिहागतः
उशिजस्य सुतं भ्रातुर्गर्भस्थं भगवानृषिः
मामेवमुक्तवान्मोहात्तमो दीर्घं ग्रवेक्ष्यसि
अथौशिजो बृहत्कीर्तिर्बृहस्पतिरिबौजसा
गोधर्मं सौरभेयात्तु वृषभाच्छतवान्प्रभोः
तस्मिन्हि तत्र वसति यदृच्छाभ्यागतो वृषः
जग्राह तं दीर्घ तमा विस्फुरन्तं तु शृङ्गयोः
ततो ऽब्रवीद् वृषस्तं वै सुंच मां बलिनां वर
त्र्यंबकं वहता देवं यतो जातो ऽस्मि भूतले
एवमुक्तो ऽब्रवीदेनं जीवंस्त्वं मे क्व यास्यसि
ततस्तं दीर्घतमसं स वृषः प्रत्युवाच ह
भक्ष्याभक्ष्यं न जानीमः पेयापेयं च सर्वशः
न पाप्मानो वयं विप्र धर्मो ह्येष गवां श्रुतः
भक्त्या चानुश्रविकया गोसुतं वै प्रसादयन्
मनसैव तदा दध्रे तद्विधस्तत्परायणः