बलिः सितो महापाशैः सबन्धुः ससुत्दृद्गणः
ततः सर्वामरैश्वर्यं दत्त्वेन्द्राय महात्मने
एतास्तिस्रः समृतास्तस्य दिव्याः संभूतयः शुभाः
त्रेतायुगे तु दशमे दत्तात्रेयो बभूव ह
पञ्चमः पञ्चदश्यां तु त्रेतायां संबभूव ह
एकोनविंशयां त्रेतायां सर्वक्षत्रान्तकृद्विभुः
चतुर्विंशे युगे रामो वसिष्ठेन पुरोधसा
अष्टमो द्वापरे विष्णुरष्टाविंशे पराशरात्
तथैव नवमे विष्णुरदित्याः कश्यपात्मजः
अप्रमेयो नियोगश्च यतकामवरो वशी
न प्रमातुं महाबाहुं शक्यो ऽसौ मधुसूदनः
अष्टाविंशतिके तद्वद्द्वापरस्याथ संक्षये
माहयन्सर्वभूतानि योगात्मा योगमायया
प्रविष्टो मानुषीं योनिं प्रच्छन्नश्चरते महीम्
यत्र कंसं च शाल्वं च द्विविदं च महासुरम्
नागं कुवलयापीडं मल्लं राजगृहाधिपम्
छिन्नं बाहुसहस्रं च बाणस्याद्भुतकर्मणा
हृतानि च महीपानां सर्वरत्नानि तेजसा
एते लोकहितार्थाय प्रादुर्भावा महात्मनः
कल्किर्विष्णुयशा नाम पाराशर्यः प्रतापवान्
अनुकर्षन्स वै सेनां हस्त्यश्वरथसंकुलाम्
नात्यर्थं धार्मिका ये च ये च धर्मद्विषः क्वचित्
तथैव दाक्षिणात्यांश्च द्रविडान्सिंहलैः सह
तुबराञ्छबरांश्चैव पुलिन्दान्बरदान् वसान्
प्रवृत्तचक्रो बलवान्म्लेच्छानामन्तकृद्बली
मानवः स तु संजज्ञे देवसेनस्य धीमतः
गोत्रेण वै चन्द्रमसः पूर्णे कलियुगे ऽभवत्
तन्तं कालं च कायं च तत्तदुद्दिश्य कारणम्
पञ्चविंशे स्थितः कल्पे पञ्चविंशत्स वै समाः
कृत्वा बीजावशेषां तु महीं क्रूरेण कर्मणा