यज्ञे चाहूय तौ प्रोक्तौ त्यजन्तामसुरा द्विजौ
एवं तत्यजतुस्तौ तु षण्डामकारै तदा सुरान्
देवासुरान्पराभाव्य शण्डामर्कावुपागमन्
बाध्यमानास्तदा देवैर्विविशुस्ते रसातलम्
ततः प्रभृति शापेन भृगुनैमित्तिकेन च
कर्तुं धर्मव्यवस्थान मधर्मस्य प्रणाशनम्
मनुष्यवध्यांस्तान्सर्वान्ब्रह्मा व्याहरत प्रभुः
यज्ञं प्रवर्त्तयामास वैन्यो वैवस्वते ऽन्तरे
चतुर्थ्यां तु युगाख्यायामापन्नेषु सुरेष्वथ
द्वितीयो नरसिंहो ऽभूद्रौद्रः सुतपुरस्सरः
द्विजो भूत्वा शुभे काले बलिं वैरोचनं जगौ
दातुमर्हसि मे राजन्विक्रमांस्त्रीनिति प्रभुः
वामनं तं च विज्ञाय ततो ऽदान्मुदितः स्वयम्
त्रिभिः क्रमैर्विश्वमिदं जगदाक्रामत प्रभुः
प्रकाशयन्दिशः सर्वाः प्रदिशश्च महायशाः
आसुरीं श्रियमाहृत्य त्रींल्लोकांश्च जनार्द्दनः
नमुचिः शंबरश्चैव प्रह्रादश्चैव विष्णुना
महाभूतानि भूतात्मा सविशेषाणि माधवः
तस्य गात्रे जगत्सर्वमात्मानमनुपश्यति
तद्वै रूपमुपेन्द्रस्य देवादानवमानवाः
बलिः सितो महापाशैः सबन्धुः ससुत्दृद्गणः
ततः सर्वामरैश्वर्यं दत्त्वेन्द्राय महात्मने
एतास्तिस्रः समृतास्तस्य दिव्याः संभूतयः शुभाः
त्रेतायुगे तु दशमे दत्तात्रेयो बभूव ह
पञ्चमः पञ्चदश्यां तु त्रेतायां संबभूव ह
एकोनविंशयां त्रेतायां सर्वक्षत्रान्तकृद्विभुः
चतुर्विंशे युगे रामो वसिष्ठेन पुरोधसा
अष्टमो द्वापरे विष्णुरष्टाविंशे पराशरात्
तथैव नवमे विष्णुरदित्याः कश्यपात्मजः
अप्रमेयो नियोगश्च यतकामवरो वशी