अनामयाय चेध्माय हिरण्यायैकचक्षुषे
महाकल्पाय दीप्ताय रोदनाय हसाय च
भृगुनाथाय शुक्राय गह्वरिष्ठाय धीमते
दिग्वासः कृत्तिवासाय भगघ्नाय नमो ऽस्तु ते
प्रभवे ऋग्यजुःसाम्ने स्वाहायै च सुधाय च
स्रष्ट्रे धात्रे तथा कर्त्रे हर्त्रे च क्षपणाय च
वसवे चैव साध्याय रुद्रादित्याश्विनाय च
अग्नीषोमविधिज्ञाय पशुमन्त्रौ षधाय च
तपसे चैव सत्याय त्यागाय च शमाय च
सर्वभूतात्प्रभूताय तुभ्यं योगात्मने नमः
जनस्तपाय सत्याय तुभ्यं लोकात्मने नमः
तन्मात्रायाथ महते तुभ्यं तत्त्वात्मने नमः
शुद्धाय विभवे चैव तुभ्यं नित्यात्मने नमः
सत्यान्तमहराद्येषु चतुर्षु च नमो ऽस्तु ते
मद्भक्त इतिब्रह्मण्य सर्वं तत्क्षन्तुमर्हसि
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे स्तवसमाप्तिर्नाम द्विसप्ततितमो ऽध्यायः
प्रह्वो ऽतिप्रणतस्तस्मै प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्
निकामं दर्शनं दत्त्वा तत्रैवान्तरधाद्धरः
तिष्ठन्तीं प्राजलिर्भूत्वा जयन्तीमिदमब्रवीत्
सहता तपसा युक्तं किमर्थं मां जिगीष्सि
स्नेहेन चैव सुश्रोणि प्रीतो ऽस्मि वरवर्णिनि
तं ते संपूरयाम्यद्य यद्यपि स्यात्सुदुर्लभः
चिकीर्षितं मे ब्रह्मिष्ठ त्वं हि वेत्थ यथातथम्
माहेन्द्री त्वं वरारोहे मद्धितार्थमिहागता
अदृश्यं सर्वभूतैस्तु संप्रयोगमिहेच्छसि
इमं वृणीष्व कामं त्वं मत्तो वै वल्गुभाषिणि
ततः स्वगृहमागम्य जयत्या सहितः प्रभुः
अदृश्यः सर्वभूतानां मायया संवृतस्तदा
अभिजग्सुर्गृहं तस्य मुदितास्तं दिदृक्षवः
लक्षमं तस्य तद् बुद्ध्वा प्रतिजग्मुर्यथागतम्