इत्युक्ते यच्छरीरस्थं तेजस्तस्योष्णसंज्ञितम्
यस्मादग्निः पशुश्चासीद्यस्मात्पाति पशूंश्च सः
तस्मादमेद्यं न दहेन्न च पादौ प्रतापयेत्
नैनं पशुपतिर्देव एवं युक्तं हिनस्ति वै
षष्टं नाम मया प्रोक्तं तव भीमेति यत्प्रभो
इत्युक्ते सुषिरं तस्य शरीरस्थमभूच्च यत्
यदाकाशे स्मृतो देवस्तस्मान्ना संवृतः क्वचित्
मैथुनं वापि न चरेदुच्छिष्टानि च नोत्क्षिपेत्
ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं सबलं प्रभुम्
तस्य नाम्नस्तनुस्तुभ्यं द्विजो भवति दीक्षितः
विवेश दीक्षितं तद्वै ब्राह्मणं सोमयाजिनम्
तस्मान्नेमं परिवदेन्नाश्लीलं चास्य कीर्त्तयेत्
एवं युक्तान् द्विजानुग्रो देवस्तान्न हिनस्ति वै
अष्टमं नाम यत् प्रोक्तं महादेवेति ते मया
इत्युक्ते यन्मन स्तस्य संकल्पकमभूत्प्रभोः
तस्माद्विभाव्यते ह्येष महादेवस्तु चन्द्रमाः
महादेवः स्मृतः सोमस्तस्यात्मा ह्यौषधीगणः
न हन्ति तं महादेवो य एवं वेद तं प्रभुम्
एकरात्रौ समेयातां सूर्या चन्द्रमसावुभौ
रुद्राविष्टं सर्वमिदं तनुभिर्न्नामभिश्च ह
सूर्यस्य यत्प्रकाशेन वीक्षन्ते चक्षुषा प्रजाः
अद्यते पीयते चैव ह्यन्नपानादिकाम्यया
यया धत्ते प्रजाः सर्वाः स्थिरीभूतेन तेजसा
या च स्थिता शरीरेषु भूतानां प्राणवृत्तिभिः
पीताशितानि पचति भूतानां जठरेष्विह
यानीह शुषिराणि स्युर्देहेष्वन्तर्गतानि वै
वैतान्यादीक्षितानां तु या स्थितिर्ब्रह्मवादिनाम्
यत्तु संकल्पकं तस्य प्रजास्विह समास्थितम्
नवोनवो यो भवति जायमानः पुनःपुनः
महादेवो ऽमृतात्मा स चन्द्रमा अम्मयः स्मृतः