उग्रसेनात्मजायाथ कन्यामानकदुन्दुभिः
स्वसुस्तु तनयं कंसो जातं नैवावधारयत्
न हन्मीमां महाबाहो व्रजत्वेषा यथारुचि
पुत्रवत्पालयामास देवी देवीं मुदा तदा
एकादशा तु जज्ञे वै रक्षार्थं केशवस्य ह
देवदेवो दिव्यवपुः कृष्णः संरक्षितो ऽनया
जघान पुत्रान्बालान्वै तन्नो व्याख्यातुमर्हसि
जाताञ्जातास्तु तान्सर्वान्निष्पिपेष वृथामतिः
यथा च गोषु गोविन्दः संवृद्धः पुरुषोत्तमः
सारथ्यं कृतवान्कंसो युवराजस्तदाभवत्
कंसस्य नाममात्रेण पुष्कला लोकसाक्षिणी
तस्या यश्चाष्टमो गर्भः स ते मृत्युर्भबिष्यति
निष्कृष्य खड्गं तां कन्यां हन्तुकामो ऽभवत्तदा
उग्रसेनात्मजं कसं सौत्दृदात्प्रणयेन वा
उपायः परिदृष्टो ऽत्र मया यादवनन्दन
तमहं ते प्रयच्छामि तत्र कुर्या यथाक्रमम्
सर्वानप्यथ वा गर्भान्पृथङ्नेष्यामि ते वशम्
एवमुक्तो ऽनुनीतः स जग्राह वचनं तदा
कंसस्तस्यावधीत्पुत्रान्पापकर्मा वृथामतिः
नन्दगोपस्तु कस्त्वेष यशोदा य महायशाः
या गर्भं जनयामास या वैनं याभ्यवर्द्धयत्
कश्यपो ब्रह्मणोंऽशश्च पृथिव्या आदितिस्तथा
अथ कामान्महाबाहुर्देवक्याः संप्रवर्द्धयन्
मोहयन्सर्वभूतानि योगात्मा योगमायया
कर्त्तुं धर्मव्यवस्थानमसुराणां प्रणाशनम्
सत्राजितः सत्यभामा जांबवत्यपि रोहिणी
चतुर्दश तु ये प्रोक्ता गणास्त्वप्सरसां दिवि
पत्न्यर्थं वासुदेवस्य उत्पन्ना राजवेश्मसु
प्रद्युम्नश्चारुदेष्णश्च सुदेवः शरभस्तथा
चारुविद्यश्च रुक्मिण्यां कन्या चारुमती तथा