कृष्णा सुभद्रेति पुनर्व्याख्याता वृष्णिनन्दिनी
वसुदेवस्य भार्यासु महाभागासु सप्तसु
पूर्वाद्याः सहदेवायां शूराद्वै जज्ञिरे सुताः
आगावहो महात्मा च वृकदेव्या मजायत
उपासंगं वसुं चापि तनयौ देवरक्षिता
विजयं रोचनं चैव वर्द्धमानं च देवलम्
सप्तमी देवकी पुत्रं सुनामानमसूयत
श्राद्धदेव्यां पुरोद्याने वने तु विचरन्द्विजाः
सुगन्धी वनराजी च शौरेरास्तां परिग्रहौ
तयो राजाभवत्पुण्ड्रः कपिलस्तु वनं ययौ
जरा नाम निषादो ऽसौ प्रथमः स धनुर्द्धरः
पण्डितानां मतं प्राहुर्देवश्रवसमुद्भवम्
निवृत्तशत्रुं शत्रुघ्नं श्राद्धदेवं महाबलम्
एकलव्यो महाभागो निषादैः परिवर्द्धितः
चारुदेष्णं च सांबं च कृतास्त्रौ शस्तलक्षणौ
वृकाय वै त्वपुत्राय वसुदेवः प्रतापवान्
सृंजयस्य धनुश्चैव विरजाश्च सुताविमौ
जुगुप्समानो भोजत्वं राजर्षित्वमवाप्तवान्
श्रावयेद्ब्राह्मणंवापि स महात्सुखमवाप्नुयात्
विहारार्थं मनुष्येषु जज्ञे नारायणः प्रभुः
चतुर्बाहुस्तु संजज्ञे दिव्यरूपश्रियान्वितः
अव्यक्तो व्यक्तलिङ्गश्च स एव भगवान्प्रभुः
देवो नारायणो भूत्वा हरिरासीत्सनातनः
अदितेरपि पुत्रत्वमेत्य यादवनन्दनः
प्रासादयन्यं च विभुं ह्यदित्याः पुत्रकारणे
ययातिवंशजस्याथ वसुदेवस्य धीमतः
सागराः समकंपत चेलुश्च धरणीधराः
शिवाश्च प्रववुर्वाताः प्रशान्तमभवद्रजः
अभिजिन्नाम नक्षत्रं जयन्ती नाम शर्वरी
अव्यक्तः शाश्वतः कृष्णो हरिर्नारायणः प्रभुः