सामस्वथापराह्णे तु रुद्रः संविशति क्रमात्
न रुद्रम्प्रति मेहेत सर्वावस्थं कथं चन
ततो ऽप्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं नीललोहितम्
एतस्यापो द्वितीया ते तनुर्नाम्ना भवत्विति
विवेश तत्तदा यस्तु तस्मादापो भवः स्मृतः
भवनाद्रावनाच्चैव भूतानामुच्यते भवः
न निष्ठीवेन्नावगाहेन्नैव गच्छेच्च मैथुनम्
मैध्यामेध्यास्त्वपामेतास्तनवो मुनिभिः स्मृताः
अपां योनिः समुद्रस्तु तस्मात्तं कामयन्ति ताः
तस्मादपो न रुन्धीत समुद्रं कामयन्ति ताः
ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा कुमारं नीललोहितम्
तस्य भूमिस्तृतीयस्य तनुर्नाम्ना भवत्त्वियम्
विवेश तत्तदा भूमिं यस्मात्सा शर्व उच्यते
न च्छायायां तथा मार्गे स्वच्छायायां न मेहयेत्
एवं यो वर्तते भूमौ शर्वस्तं न हिनस्ति वै
ईशानेति चतुर्थ ते नाम प्रोक्तं मयेह यत्
इत्युक्ते यच्छरीरस्थं पञ्चधा प्राणसंज्ञितम्
तस्मान्नैनं परिवदेत्प्रवान्तं वायुमीश्वरम्
एवं युक्तं महेशानो नैव देवो हिनस्ति तम्
नाम यद्वै पशुपतिरित्युक्तं पञ्चमं मया
इत्युक्ते यच्छरीरस्थं तेजस्तस्योष्णसंज्ञितम्
यस्मादग्निः पशुश्चासीद्यस्मात्पाति पशूंश्च सः
तस्मादमेद्यं न दहेन्न च पादौ प्रतापयेत्
नैनं पशुपतिर्देव एवं युक्तं हिनस्ति वै
षष्टं नाम मया प्रोक्तं तव भीमेति यत्प्रभो
इत्युक्ते सुषिरं तस्य शरीरस्थमभूच्च यत्
यदाकाशे स्मृतो देवस्तस्मान्ना संवृतः क्वचित्
मैथुनं वापि न चरेदुच्छिष्टानि च नोत्क्षिपेत्
ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं सबलं प्रभुम्
तस्य नाम्नस्तनुस्तुभ्यं द्विजो भवति दीक्षितः