भूमिपालस्य भोजस्य उत्तिष्टेत्किङ्कणी किल
आहुकात्काश्यदुहितुर्द्वै पुत्रौ संबभूवतुः
देवकस्य सुता वीरा जज्ञिरे त्रिदशोपमाः
तेषां स्वसारः सप्तासन्वसुदेवाय ता ददौ
श्रीदेवा शान्तिदेवा च सहदेवा तथापरा
नवोग्रसेनस्य सुताः कंसस्तेषां तु पूर्वजः
सुतनू राष्ट्रपालश्च युद्धतुष्टश्च तुष्टिमान्
सुतनू राष्ट्रपाली च कङ्का चैव वराङ्गना
कुकुराणामिमं वंशं धारयन्नमितौजसाम्
भजमानस्य पुत्रस्तु रथिमुख्यो विदूरथः
तस्य शूरस्य तु सुता जज्ञिरे बलवत्तराः
शमी च गदवर्मा च निदान्तः खलु शत्रुजित्
स्वयंभोजः स्वयंभोजाद्धृदिकः संबभूव ह
कृतवर्माग्रजस्तेषां शतधन्वा तु मध्यमः
सुदान्तश्चाधिदान्तश्च कनकः कनकोद्भवः
असमौजाः सुतस्तस्य सुसमौजाश्च विश्रुतः
सुचन्द्रं वसुरूपं च कृष्ण इत्यन्धकाः स्मृताः
आत्मनो विपुलं वंशं लभते नात्र संशयः
मारिष्यां जज्ञिरे शूराद्भोजायां पुरुषा दश
जज्ञे तस्य प्रसूतस्य दुन्दुभिः प्राणदद्दिवि
पपात पुष्पवर्षं च शरस्य भवने महत्
यस्यासीत्पुरुषाग्र्यस्य कान्तिश्चन्द्रमसो यथा
अनाधृष्टिवृकश्चैव नन्दनश्चैव सृंजयः
पृथा च श्रुतदेवा च श्रुतकीर्तिः श्रुत श्रवाः
पृथां दुहितरं शूरः कुन्तिभोजाय वै ददौ
कुरुवीरः पाण्डुमुख्यस्तस्माद्भार्यामविन्दत
लोके प्रतिरथान्वीराञ्छक्रतुल्यपराक्रमान्
इन्द्राद्धनञ्जयं चैव पृथा पुत्रानजीचनत्
नकुलः सहदेवश्च रुपसत्त्वगुणान्वितौ
करूषाधिपतेर्ंवीरो दन्तवक्रो महाबलः