ददौ हृष्टमनास्तुष्टस्तं मणिं बभ्रवे पुनः
आबध्य गान्दिनीपुत्रो विरराजांशुमानिव
वेद मिथ्याभिशप्तिं स न लभेत कथञ्चन
सत्यवान्सत्यसंपन्नः सत्यकस्तस्य चात्मजः
भूतेर्युगन्धरः पुत्र इति भौत्यः प्रकीर्त्तितः
जज्ञाते तनयौ वृष्णेः श्वफल्कश्चित्रकश्च यः
नास्ति व्याधिभयं तत्र न चावृष्टिभयं तथा
त्रीणि वर्षाणि विषये नावर्षत्पाकशासनः
श्वफल्कपरिवासेन प्रावर्षत्पाकशासनः
गान्दिनींनाम गां सा हि ददौ विप्राय नित्यशः
निवसंती न वै जज्ञे गर्भस्थां तां पिताब्रवीत्
प्रोवाच चैनं गर्भस्था सा कन्या गां दिने दिने
तथेत्युवाच तां तस्याः पिता काममपूरयत्
तस्याः पुत्रः स्मृतो ऽक्रूरः श्वाफल्को भूरिदक्षिणः
गिरिरक्षस्ततो यक्षः शत्रुघ्नो ऽथारिमर्दनः
आवाहप्रतिवाहौ च वसुदेवा वराङ्गना
देववानुपदेवश्च जज्ञाते देवसंनिभौ
अश्वग्रीवो ऽश्ववाहश्च सुपार्श्वकगवेषणौ
अभूमिर्बहुभूमिश्च श्रविष्ठाश्रवणे स्त्रियौ
कुकुरं भजमानं च शुचिं कंबल बर्हिषम्
कपोतरोमा तस्याथ विलोमाभवदात्मजः
ख्यायते यस्य नामान्यच्चन्दनोदकदुन्दुभिः
अश्वमेधं तु पुत्रार्थमाजहार नरोत्तमः
ततस्तु विद्वान्धर्मज्ञो दाता यज्वा पुनर्वसुः
आहुकश्चाहुकी चैव ख्यातौ मतिमतां वरौ
सोपासांगानुकर्षाणां सध्वजानां वरूथिनाम्
नासत्यवादी चासीत्तु नायज्ञो नासहस्रदः
आर्द्रकस्य धृतिः पुत्र इत्येवमनुशुश्रुम्
अशीतिमश्वनियुतान्याहुको ऽप्रतिमो व्रजन्
रूप्यकाञ्चनकक्षाणां स्रहस्राण्येकविंशतिः