तं रुदन्तं कुमारं तु मारोदीरिति सो ऽब्रवीत्
त्वं महादेवनामासि इत्युक्तो विरराम ह
प्रोवाच नाम्नामेतेषां स्थानानि प्रदिशेति ह
सूर्यो जलं मही वायुर्व ह्निराकाशमेव च
तेषु पूज्यश्च वन्द्यश्च नमस्कार्यश्च यत्नतः
यदुक्तं ते मया पूर्वं नाम रुद्रेति वै विभो
इत्युक्ते तस्य यत्तेजश्चक्षुस्त्वासीत्प्रकाशकम्
उद्यतमस्तं यन्तं च वर्जयेद्दर्शनेरविम्
तस्मात्मूर्यं न वीक्षेत आयुष्कामः शुचिः सदा
उभे संध्ये ह्युपासीना गृणन्तः सामऋग्यजुः
सामस्वथापराह्णे तु रुद्रः संविशति क्रमात्
न रुद्रम्प्रति मेहेत सर्वावस्थं कथं चन
ततो ऽप्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं नीललोहितम्
एतस्यापो द्वितीया ते तनुर्नाम्ना भवत्विति
विवेश तत्तदा यस्तु तस्मादापो भवः स्मृतः
भवनाद्रावनाच्चैव भूतानामुच्यते भवः
न निष्ठीवेन्नावगाहेन्नैव गच्छेच्च मैथुनम्
मैध्यामेध्यास्त्वपामेतास्तनवो मुनिभिः स्मृताः
अपां योनिः समुद्रस्तु तस्मात्तं कामयन्ति ताः
तस्मादपो न रुन्धीत समुद्रं कामयन्ति ताः
ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा कुमारं नीललोहितम्
तस्य भूमिस्तृतीयस्य तनुर्नाम्ना भवत्त्वियम्
विवेश तत्तदा भूमिं यस्मात्सा शर्व उच्यते
न च्छायायां तथा मार्गे स्वच्छायायां न मेहयेत्
एवं यो वर्तते भूमौ शर्वस्तं न हिनस्ति वै
ईशानेति चतुर्थ ते नाम प्रोक्तं मयेह यत्
इत्युक्ते यच्छरीरस्थं पञ्चधा प्राणसंज्ञितम्
तस्मान्नैनं परिवदेत्प्रवान्तं वायुमीश्वरम्
एवं युक्तं महेशानो नैव देवो हिनस्ति तम्
नाम यद्वै पशुपतिरित्युक्तं पञ्चमं मया