ततो गत्वा पुलस्त्यस्तमर्जुनं च प्रसाधयत्
तस्य बाहुसहस्रस्य बभूव ज्यातलस्वनः
अहो मृधे महावीर्यो भार्गवस्तस्य यो ऽच्छिनत्
तृषितेन कदाचित्स भिक्षितश्चित्रभानुना
पुराणि घोषान्ग्रामांश्च पत्तनानि च सर्वशः
स तस्य पुरुषेन्द्रस्य प्रतापेन महायशाः
स शून्यमाश्रमं सर्वं वरुणस्यात्मजस्य वै
यं लेभे वरुणः पुत्रं पुरा भास्वन्तमुत्तमम्
तत्रापवस्तदा क्रोधादर्जुनं शप्तवान्विभुः
तस्मात्ते दुष्करं कर्म कृतमन्यो हनिष्यति
अर्जुनं च महावीर्यो रामः प्रहरतां वरः
तपस्वी ब्राह्मणश्चैव वधिष्यति महाबलः
राज्ञा तेन वरश्चैव स्वयमेव वृतः पुरा
कृतास्त्रा बलिनः शूरा धर्मात्मानो यशस्विनः
जयध्वजो वंशकर्त्ता अवन्तिषु विशांपतिः
तस्य पुत्रशतं त्वेवं तालजङ्घा इतिश्रुतम्
वीतिहोत्राश्च संजाता भोजाश्चावन्तयस्तथा
वीतिहोत्रसुतश्चापि अनन्तो नाम पार्थिवः
अनष्ट द्रव्यता चैव तस्य राज्ञो बभूव ह
न तस्य वित्तनाशः स्यान्नष्टं प्रतिलभेच्च सः
वर्द्धन्ते विभवाश्शश्वद्धर्मश्चास्य विवर्द्धते
यथा यष्टा यथा दाता तथा स्वर्गे महीपते
कार्त्तवीर्येण विक्रम्य तन्नः प्रब्रूहि पृच्छताम्
कथं सरक्षिता भूत्वा नाशयेत तपोवनम्
भजमानो भजिर्द्दिव्यो वृष्णिर्देवावृधो ऽन्धकः
तेषां हि सर्गाश्चत्वारः शृणुध्वं विस्तरेण वै
सृंज यस्य सुते द्वे तु बाह्यके ते उदावहत्
निम्लोचिः किङ्कणश्चैव धृष्टिः पर पुरञ्जयः
अयुताजित्सहस्राजिच्छताजिदिति नामतः
पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम भूयादिति स्म ह