षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च
लोपामुद्राप्रसादेन परमायुरवाप्तवान्
रम्यामावासयामास पुरीं वाराणसीं नृपः
सुनीथस्य तु दायादः क्षैमाख्यो नाम धार्मिकः
सुकेतुतनयश्चापि धर्मकेतुरिति श्रुतः
सत्यकेतुसुतश्चापि विभुर्नाम प्रजेश्वरः
सुकुमारस्य पुत्रस्तु धृष्टकेतुः सुधार्मिकः
वेणुहोत्रसुतश्चापि गार्ग्यो वै नाम विश्रुतः
ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव तयोः पुत्राः सुधार्मिकाः
इत्येते काश्यपाः प्रोक्ता रजेरपि निबोधत
राजेयमिति विख्यातं क्षत्र सिंद्रभयावहम्
देवाश्चैवासुराश्चैव पितामहमथाब्रुवन्
ब्रूहि नः सर्वलोकेश श्रोतुमिच्छामहे वयम्
योत्स्यते ते विजष्यन्ते त्रींल्लोकान्नात्र संशयः
यतो धृतिस्ततो धर्मो यतो धर्मस्ततो जयः
अभ्ययुर्जयमिच्छन्तः स्तुवन्तो राजसत्तमम्
ऊचुरस्मज्जयाय त्वं गृहाम वरकार्मुकम्
इन्द्रो भवामि धर्मात्मा ततो योत्स्ये रणाजिरे
अस्मिन्तु समये राजंस्तिष्ठेथा देवनोदिते
भविष्यसींद्रो जित्वेति देवैरपि निमन्त्रितः
स विप्रनष्टां देवानां परमश्रीः श्रियं वशी
तं तथाह रजिं तत्र देवैः सह शतक्रतुः
इन्द्रो ऽसि राजन्देवानां सर्वेषां नात्र संशयः
स तु शक्रवचः श्रुत्वा वञ्चितस्तेन मायया
तस्मिंस्तु देवसदृशे दिवं प्राप्ते महीपतौ
तानि पुत्रशतान्यस्य तच्च स्थानं शचीपतेः
ततः काले बहुतिथे समतीते महाबलः
बदरी फलमात्रं वै पुरोडाशं विधत्स्व मे
ब्रह्मन्कृशो ऽहं विमना त्दृतराज्यो हृतासनः
यद्येवं चोदितःशक्र त्वयास्यां पूर्वमेव हि