कावेर्यां जनयामास अजकस्तस्य चात्मजः
बभूव मृग शीलः सुशस्तस्यात्मजः स्मृतः
कुशांबः कुशानाभश्च अमूर्तरयमो वसुः
पूर्णे वर्षसहस्रे वै शतक्रतुरपश्यत
समर्थः पुत्रजनने स्वयमेवास्य शाश्वतः
गाधिर्नामाभवत्पुत्रः कौशिकः पाकशासनः
पूर्वं कन्या महाभागा नाम्ना सत्यवती शुभा
तस्याः प्रीतस्तु वै भर्त्ता भार्गवो भृगुनन्दनः
अथावोचत्प्रियां तत्र ऋचीको भार्गवस्तदा
तस्या जनिष्यते पुत्रो दीप्तिमान्क्षत्त्रियर्षभः
तवापि पुत्रं कल्याणि धृतिमन्तं तपोधनम्
एवमुक्त्वा तु तां भार्यामृचीको भृगुनन्दनः
गाधिः सदारस्तु तदा ऋचीकाश्रममभ्यगात्
चरुद्वयं गृहीत्वा तु ऋषेः स्त्यवती तदा
माता तु तस्यै दैवैन दुहित्रे स्वचरुं ददौ
अथ सत्यवती गर्भं क्षत्रियान्तकरं शुभम्
तामृचीकस्ततो दृष्ट्वा योगेनाप्यवमृश्य च
मात्रासि वञ्चिता भद्रे चरुव्यत्यासहेतुना
माता जनिष्यते चापि तथा भूतं तपोधनम्
एवमुक्ता महाभागा भर्त्रा सत्यवती तदा
ब्राह्मणापसदस्त्वत्त इत्युक्तो मुनिमब्रवीत्
उग्रकर्मा भवेत्पुत्रः पितुर्मातुश्च कारणात्
इच्छंल्लोकानपि मुने सृजेथाः किं पुनः सुतम्
काममेवंविधः पौत्रो मम स्यात्तव सुव्रत
ततः प्रसादमकरोत्स तस्यास्तपसो बलात्
त्वया यथोक्तं वचनं तथा भद्रेभविष्यति
तपस्यभिरतं दान्तं जमदग्निं शमात्मकम्
जमनाद्वैष्णवस्याग्नेर्जमदग्निरजायत
कौशिकी तु समाख्याता प्रवृत्तेयं महानदी
इक्ष्वाकुवंशप्रभवो रेणुको नाम पार्थिवः