इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सोमसौम्ययोर्जन्मकथनं नाम पञ्चषष्टितमो ऽध्यायः
तेजस्वी दानशीलश्च यज्वा विपुलदक्षिणः
आहर्त्ता जाग्निहोत्रस्य यज्ञानां च महीपतिः
अतीव त्रिषु लोकेषु रूपेणाप्रतिमो ऽभवत्
उर्वशी वरयामास हित्वा मानं यशस्विनी
सप्त षट्सप्त चाष्टौ च दश चाष्टौ च वीर्यवान्
अलकायां विशालायां नन्दने च वनोत्तमे
उत्तरांश्च कुरून्प्राप्य कलापग्राममेव च
उर्वश्या महितो राजा रेमे परमया मुदा
उत्सृज्य तं च संप्राप्ता तन्नो ब्रूहि च दुष्कृतम्
आत्मनः शापमोक्षार्थं नियमं सा चकार तु
द्वौ मेषौ शयनाभ्याशे सा तावद्ध्यवतिष्ठते
यद्येष समयो राजन्यावत्कालश्च ते दृढः
तस्यास्तं समयं सर्वं स राजा पर्यपालयत्
वर्षाण्यथ चतुःषष्टिं तद्भक्त्या शापमोहिता
चिन्तयध्वं महाभागा यथा सा तु वराङ्गना
ततो विश्वापसुर्नाम गन्धर्वः सुमहामतिः
तस्यास्तु विरहेणासौ भ्रममाणस्त्वथोर्वशीम्
गन्धर्वानुपधावेति स तच्चक्रे ऽथ ते ददुः
एको ऽग्निः पूर्वमासीद्वै ऐलस्तं त्रीनकल्पयत्
देशे पुण्यतमे चैव महर्षिभिरलङ्कृते
उत्तरे यामुने तीरे प्रतिष्ठाने महायशाः
गन्धर्वलोके विदिता आयुर्द्धीमानमावसुः
अमाव सोस्तु वै जाते भीमो राजाथ विश्वचित्
विद्वांस्तु काञ्चनस्यापि सुहोत्रो ऽभून्महाबल
प्रतिगत्य ततो गङ्गा वितते य५कर्मणि
गङ्गया प्लावितं दृष्ट्वा यज्ञवाटं समन्ततः
तदाराजर्षिणा पीतां गङ्गां दृष्ट्वा सुरर्षयः
यौवनाश्वस्य पौत्रीं तु कावेरीं जह्नुरावहत्
कावेरीं सरितां श्रेष्ठ जह्नुभार्यामनिन्दिताम्