स गत्वा पुरुषव्याघ्रस्तनयैः सह वीर्यवान्
तस्य पुत्रैः खनद्भिश्च वालुकान्तर्हितस्तदा
मुखजेनाग्निना क्रुद्धो लोकानुद्वर्तयन्निव
सोमस्य सो ऽसुरश्रेष्ठो धारोर्मिकलिलो महान्
ततः स राजातिबलो राक्षसं तं महाबलम्
तस्य वारिमयं वेगमपि वत्स नराधिपः
निरस्यन्तं महाकायं बलेनोदकराक्षसम्
उत्तङ्कश्च वरं प्रादात्तस्मै राज्ञे महात्मने
धर्मे रतिं च सततं स्वर्गे वासं तथाक्षयम्
तस्य पुत्रास्त्रयः शिष्टा दृढाश्वो ज्येष्ठ उच्यते
धैन्धुमारिर्दृढाश्वश्च हर्यश्वस्तस्य चात्मजः
संहताश्वो निकुंभस्य सुतो रणविशारदः
तस्य पत्नी हैमवती सती माता दृषद्वती
युवनाश्वसुतस्तस्य त्रिषु लोकेषु विश्रुतः
अभिशस्ता तु सा भर्त्रा नदी सा बाहुदा कृता
मान्धाता यौवनाश्वो वै त्रैलोक्यविजयी नृपः
यावत्सूर्य उदयते यावच्च प्रतितिष्ठति
तस्य चैत्ररथी भार्या शशबिन्दोः सुताभवत्
पतिव्रता च ज्येष्ठा च भातॄणामयुतस्य सा
पुरुकुत्समंबरीषं मुचुकुन्दं च विश्रुतम्
नर्मदायां समुत्पन्नः संभूतस्तस्य चात्मजः
रावणेन हतो येन त्रैलोक्यं विजितं पुरा
हर्यश्वात्तु दृषद्वत्यां जज्ञे च सुमतिर्नृपः
आसीत्त्रिधन्वनश्चापि विद्वांस्त्रय्यारुणिः प्रभुः
तेन भार्या विदर्भस्य त्दृता हत्वा दिवौकसः
कामाद्बलाच्च मोहाच्च संहर्षेण बलेन च
तमधर्मेण संयुक्तं पिता भय्यारुणो ऽत्यजत्
पितरं सो ऽब्रवीदेकः क्व गच्छामीति वै मुहुः
नाहं पुत्रेण पुत्रार्थी त्वयाद्य कुलपांसन
न चैनं वारयामास वसिष्ठो भगवानृषिः