मृगान्सहस्रकान्हत्वा परिश्रान्तश्च वीर्यवान्
आगते हि विकुक्षै तु समांसे महसैनिके
तथेति चोदितो राज्ञा विधिवत्तदुपस्थितम्
अनेनोपहतं मांसं पुत्रेण तव पार्थिव
शशो दुरात्मना पूर्वममना भक्षितो ऽनघ
इक्ष्वाकुस्तु ततः क्रुद्धो विकुक्षिमिदमब्रवीत्
शशं भक्षयसे ऽरण्ये निर्घृणः पूर्वमद्य तु
एवमिक्ष्वाकुणा त्यक्तो वसिष्ठवचनात्सुतः
प्राप्तः परगधर्मात्मा स चायोध्याधिपो ऽभवत्
ततस्तेनैनसा पूर्णो राज्यावस्थो महीपतिः
ज्ञात्वैवमेतदाख्यानं ना विधिर्भक्षयेद्बुधः
एतन्मांसस्य मांसत्वं प्रवदन्ति मनीषिणः
इन्द्रस्य वृषभूतस्य ककुत्स्थो जयते पुरा
अनेनास्तु ककुत्स्थस्य पृथुश्चानेन स स्मृतः
अन्ध्रात्तु युवनाश्वस्तु शावस्तस्तस्य चात्मजः
श्रावस्तस्य तु दायादो बृहदश्वो महायशाः
यस्तु धुन्धुवधाद्राजा धुन्धुमारत्वमागतः
यदर्थं कुवलाश्वस्य धुन्धुमारत्वमागतम्
सर्वे विद्यासु निष्णाता बलवन्तो दुरासदाः
कुवलाश्वं महावीर्यं शूरमुत्तमधार्मिकम्
पुत्रसंक्रामितश्रीस्तु वनं राजा विवेश ह
प्रयास्यन्तमुतङ्कस्तु ब्रह्मर्षिः प्रत्यवारयत्
निरुद्विग्नस्तपस्छर्तुं न हि शक्रो ऽपि पार्थिव
समुद्रो वालुकापूर्णस्तत्र तिष्ठति भूपते
अन्तर्भूमिगतस्तत्र वालुकान्तर्हितो महान्
शेते लोकविनाशाय तप आस्थाय दारुणम्
यदा तदा मही तत्र चलति स्म सकानना
आदित्यपथमावृत्य सप्ताहं भूमिकंपनम्
तेन राजन्न शक्नोमि तस्मिन्स्थातुं स्व आश्रमे
तेजस्ते सुमहद्विष्मुस्तेजसाप्याययिष्यति