यमस्तु तेन शापेन भृशं पीडितमानसः
सो ऽलभत्कर्मणां तेन शुभेन परमां द्युतिम्
मनुः प्रजापतिस्त्वेष सावर्णिः स महायशाः
मेरुपृष्ठे तपो घोरमद्यापि चरते प्रभुः
त्वष्टा तु तेन रूपेण विष्णोश्चक्रमकल्पयत्
यवीयसी तयोर्या तु यमुनाच यशस्विनी
यस्तु ज्येष्ठो महातेजाः सर्गो यस्येति सांप्रतम्
इदं तु जन्म देवानां शृणुयाद्वा पठेच्च वा
आपदं प्राप्य मुच्येत प्राप्नुयाच्च महद्यशः
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते तृतीय उपोद्धातपादे वैवस्वतोत्पत्तिर्नामैकोनषष्टितमोध्यायः
वैवस्वताय महते पृथिवीराज्यमादिशत्
इक्ष्वाकुश्च नृगश्चैव धृष्टः शर्यातिरेवच
करूषश्च पृषध्रश्च नवैते मानवाः स्मृताः
यष्टुं प्रजक्रमे कामं हयमेधेन भूपतिः
मित्रावरुणयोरंशे अनलाहुतिमेव यत्
दिव्यासंहनना चैव इला जज्ञ इति श्रुतम्
अनुगच्छस्व भद्रं ते तमिला प्रत्युवाच ह
मित्रावरुणयोरंशे जातास्मि वदतां वर
एवमुक्त्वा पुनर्देवी तयोरन्तिकमागमत्
अंशे ऽस्मिन्युवयोर्जाता देवौ किं करवाणि वाम्
तथा तु ब्रुवतीं साध्वीमिडामाश्रित्य तावुभौ
अनेन तव धर्मज्ञे प्रश्रयोण दमेन च
आवयोस्त्वं महाभागे ख्यातिं कन्ये प्रयास्यसि
जगत्प्रियो धर्मशीलो मनोर्वंशविवर्द्धनः
सा तु देवी वरं लब्ध्वा निवृत्ता पितरं प्रति
सोमपुत्राद्बुधाच्चास्यामैलो जज्ञे पुरूखाः
सुद्युम्नस्य तु दायादास्त्रयः परमधार्मिकाः
उत्कलस्योत्कलं राष्ट्रं विनतस्यापि पश्चिमम्
प्रविष्टेतु मनौ तस्मिन्प्रजाः सृष्ट्वा दिवाकरम्
इक्ष्वाकुरेव दायादो भागं दशममाप्तवान्