असंशयं पुत्र महद्भविष्यत्यत्र कारणम्
न शक्यमेतन्मिथ्य तु कर्त्तुं मातुर्वचस्तव
ततः पादं महाप्राज्ञ पुनः सांप्राप्स्यसे सुखम्
शापस्य परिहारेण त्वं च त्रातो भविष्यसि
तुल्येष्वभ्यधिकस्नेह एकस्मिन्क्रियते त्वया
आत्मना स समाधाय योगात्तत्त्वमपश्यत
सा तत्सर्वं यथा तत्त्वमाचचक्षे विवस्वतः
त्वष्टा तु तं यथान्यायमर्चयित्वा विभावसुम्
तवातितेजसा युक्तमिदं रूपं न शोभते
द्रक्ष्यते तां भवनद्य स्वां भार्यां शुभचारिणीम्
अनुकूलं भवेदेवं यदि स्यात्समयो मतः
रूपं विवस्वतस्त्वासीत्तिर्यगूर्द्ध्वमधस्तथा
तस्मात्ते समचक्रं तु वर्तते रूपमद्भुतम्
ततो ऽभ्युपागमत्त्वष्टा मार्त्तण्डस्य विवस्वतः
तं निर्मूलित तेजस्कं तेजसापहृतेन तु
ददर्श योगमास्थाय स्वां भार्यां वडवां तथा
अश्वरूपेण मार्त्तण्डस्तां मुखे समभावयत्
सा तं निःसारयामास नोभ्यां शुक्रं विवस्वतः
नासत्यश्चैव दस्रश्च स्मृतौ द्वादशमूर्तितः
तां तु रूपेण कान्तेन दर्शयामास भास्करः
यमस्तु तेन शापेन भृशं पीडितमानसः
सो ऽलभत्कर्मणां तेन शुभेन परमां द्युतिम्
मनुः प्रजापतिस्त्वेष सावर्णिः स महायशाः
मेरुपृष्ठे तपो घोरमद्यापि चरते प्रभुः
त्वष्टा तु तेन रूपेण विष्णोश्चक्रमकल्पयत्
यवीयसी तयोर्या तु यमुनाच यशस्विनी
यस्तु ज्येष्ठो महातेजाः सर्गो यस्येति सांप्रतम्
इदं तु जन्म देवानां शृणुयाद्वा पठेच्च वा
आपदं प्राप्य मुच्येत प्राप्नुयाच्च महद्यशः
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते तृतीय उपोद्धातपादे वैवस्वतोत्पत्तिर्नामैकोनषष्टितमोध्यायः