कृताञ्जलिः सार्वहस्तः प्रचेता भार्गवान्तिकम्
अभ्येत्याकृष्टधनुषः स तस्य चरणाब्जयोः
रक्ष मां भृगुशार्दूल कृपया शरणागतम्
स्थितो ऽस्मि तव निर्देशेशाधि किं करवाणि वै
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे मध्यमभागे तृतीये उपोद्धातपादे भार्गवं प्रति वरुणागमनं नाम सप्तपञ्चशत्तमो ऽध्यायः
संजहार पुनर्धीमानस्त्रं मृगुकुलोद्वहः
विलोक्य बिगतक्रोधस्तमुवाच हसन्निव
समायाता महेन्द्राद्रौ निवसंतं सरित्पते
अधो निपातितं क्षेत्रं गोकर्णमृषिसेवितम्
अधावन्मामुपागम्य मुनयस्तीर्थवासिनः
भवन्तमागतो द्रष्टुं सहैभिर्मुनिपुङ्गवैः
दातुमर्हति तत्क्षेत्रमेषां तोये च पूर्ववत्
निरूप्य मनसा राममिद भूयो ऽब्रवीद्वचः
तथा हि मे वरो दत्तः पुरानेन विरिञ्चिना
कातरं समुपायातो वशतां तव भार्गव
कथं न कुर्यां कर्मेदमहं क्षत्त्रकुलान्तक
तावत्संघारयिष्यामि भूमौ सलिलमात्मनः
यथागतं प्रचिक्षेप धनुर्निर्भिद्य भार्गवः
स्रुवं जग्राह मतिमान्क्षप्तुकामो जलाशये
अन्तर्हिते सरिन्नाथे रामः सुवमुदङ्मुखः
क्षिप्तत्वेन समुद्रे तु दिशमुत्तरपश्चिमाम्
तीर्थं शुर्पारकं नाम सर्वपापविमोचनम्
तीर्थं तदन्तरीकृत्य स्रुवो रामकराच्च्युतः
यत्राभूद्रामसृष्टाया भुवो निष्ठाथ पार्थिव
उत्सारयित्वा सलिलं समुद्रस्तावदात्मनः
अनतिक्रान्तमर्यादो यथाकालं भृगूद्वहः
विज्ञाय पूर्वसीमान्तां भुवमभ्युत्ससर्ज ह
नगरग्रमसीमानः किञ्चित्किञ्चित्क्वचित्क्वचित्
तत्र दैवात्तथा स्थानान्निम्नत्वात्स प्रलक्ष्य तु
यथाभिलषितं स्थानं प्रददौ प्रीतिपूर्वकम्