धनुर्विकर्षमाणं तं स्फुरज्ज्वालाग्रसायकम्
आकर्णाकृष्टकोदण्डमण्डलाभ्यं तरस्थितम्
विकृष्टधनुषस्तस्य रूपमुग्रं रवेरिव
कल्पान्ताग्नसमज्वालाभीषणं स्फुरतो वपुः
स्फुरत्क्रोधानलज्वालापरीतस्यातिरौद्रताम्
वपुर्विकृष्टचापस्य भृकुटीकुटिलाननम्
जाज्वल्यमानवपुषं तं दृष्ट्वा सहसा भयात्
ततो ऽस्त्राग्निस्फुरद्धूमपटलैः शकलीकृतम्
ज्वलदस्त्रानलज्वालाप रितापपराहतः
तिमिङ्गिलतिमिग्राहनक्रमत्स्याहिकच्छपाः
उत्पतन्निपतत्ताम्यन्नानासत्त्वोद्धतोर्मिभिः
त्रासरासं च विपुलमंभसा प्लवता सह
ततस्तस्माच्छराज्ज्वालाः फूत्कृताशेष भीषणाः
ततः प्रचण्डपवनैः सर्वतः परिवर्त्तितम्
प्रलयाब्धेरिवात्यर्थमस्त्राग्निव्याकुलांभसः
अस्त्राग्निविद्धाकुलितजलघोषेण भूयसा
परितो ऽस्त्रानलज्वालापरिवीतजलाविलः
आकर्णाकृष्टकोदण्डं दृष्ट्वा रामं पयोनिधिः
भयकंपितसर्वाङ्गस्ततो नदनदीपतिः
ततः स्वरूपमास्थाय सर्वाभरणभूषितः
कृताञ्जलिः सार्वहस्तः प्रचेता भार्गवान्तिकम्
अभ्येत्याकृष्टधनुषः स तस्य चरणाब्जयोः
रक्ष मां भृगुशार्दूल कृपया शरणागतम्
स्थितो ऽस्मि तव निर्देशेशाधि किं करवाणि वै
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे मध्यमभागे तृतीये उपोद्धातपादे भार्गवं प्रति वरुणागमनं नाम सप्तपञ्चशत्तमो ऽध्यायः
संजहार पुनर्धीमानस्त्रं मृगुकुलोद्वहः
विलोक्य बिगतक्रोधस्तमुवाच हसन्निव
समायाता महेन्द्राद्रौ निवसंतं सरित्पते
अधो निपातितं क्षेत्रं गोकर्णमृषिसेवितम्
अधावन्मामुपागम्य मुनयस्तीर्थवासिनः