ततस्तां शिरसा धर्त्तु तपसाऽराधयच्छिवम्
मेरोर्मूर्ध्नस्ततो गङ्गां पतं ती शिरसात्मनः
सा तच्छिरः समासाद्य महावेगप्रवाहिनी
चुलकोदकवच्छंभोर्विलीनां शिरसि प्रभोः
स तां शर्वप्रसादेन लब्ध्वा तु भुवमागताम्
सऽनुव्रजन्ती राजानं राजर्षेर्यजतः पथि
स तु राजऋषिः क्रुद्धो यज्ञवाटे ऽखिले तया
अतन्द्रितो वर्षशतं शुश्रूषितवा स तं पुनः
उषित्वा सुचिरं तस्यनिसृता जठराद्यतः
भगीरथानुगा भूत्वा तत्पितॄणामशेषतः
ततस्तदंभसा सिक्तेष्वस्थिभस्मसु तत्क्षणात्
एवं सा सागरान्सर्वान्दिवं नीत्वा महान्दी
सेनोर्मूर्ध्नश्चतुर्भेदा भूत्वा याता चतुर्द्दिशम्
सीता चालकनन्दा च सुचक्षुर्भद्रवत्यपि
गङ्गांभसा पुनः पूर्णाश्चत्वारो ऽम्बुधयो ऽभवन्
अन्तर्हिताभवन्देशा बहवस्तत्समीपगाः
इतस्ततः प्रयाताश्च जनास्तन्निलया नृप
अर्मवोपात्तवर्त्तित्वात्समुद्रे ऽतर्द्धिमागमत्
सह्याद्रेर्भृगुशार्दूलं द्रष्टुकामा ययुर्नृप
ययुर्दिदृक्षवो रामं महेन्द्रमचलं प्रति
आसेदुरचलश्रेष्ठं क्रमेण मुनिपुङ्गवाः
प्रशान्तक्रूरसत्त्वाढ्यं शुभं मध्ये तपोवनम्
स्निग्धच्छायमनौपम्यं स्वामोदिसुखमारुतम्
विविशुर्त्दृष्टमनसो यथावृद्धपुरस्सरम्
शिष्यैः परिवृतं शान्तं ददृशुस्ते तपोधनाः
तद्दोषशान्त्यै तपसि प्रवृत्तमिव् देहिनम्
ववन्दिरे महामौनं भक्तिप्रणतकन्धराः
अर्घपाद्यादिभिः सम्यक्पूजयामास सादरम्
उवाच भृगुशार्दूलः स्मितपूर्वमिदं वचः
करणीयं किमस्माभिर्वदध्वमविचारितम्