ब्रह्मक्षत्त्रसभामध्ये शनैरिदमभाषत
पतिताः पापकर्माणो निरये शाश्वतीः समाः
त्वदायत्तमशेषं मे श्रेयो ऽमुत्र परत्र च
तुरगानयनार्थाय यत्नेन महातान्वितः
आदाय तुरगं वत्स शीघ्रमागन्तुमर्हसि
तथेत्युक्त्वा महाबुद्धिः प्रययौ कपिलान्तिकम्
प्रश्रयावनतो भूत्वा शनैरिदमुवाच ह
कोपं च संहर क्षिप्रं लोकप्रक्षयकारकम्
प्रशान्तिमुपयाह्याशुलोकाः संतु गतव्यथाः
ये त्वत्क्रोधाग्निनिर्दग्धास्तत्संततिमवेहि माम्
सो ऽहं तस्य नियोगेन त्वत्प्रसादाभिकाङ्क्षया
इति तद्वचनं श्रुत्वा योगीन्द्रप्रवरो मुनिः
स्वागतं भवतो वत्स दिष्ट्या च त्वमिहागतः
अधिक्षिप्तो ऽस्य यज्ञो ऽपि प्रागतः संप्रवर्त्तताम्
दास्ये सुदुर्लभमपि त्वद्भक्तिपरितोषितः
पापानां मरणं त्वेषां न च शोचितुमर्हसि
वरं ददासि चेन्मह्यं वरये त्वां महामुने
त्वद्रोषपावकप्लुष्टाः पितरो ये ममाखिलाः
ब्रह्मदण्डहतानां तु न हि पिण्डोदकक्रियाः
विद्यते पितृसालोक्यं न खलु श्रुतिचोदितम्
वरेणानेन भगवन्कृतकृत्यो भावाम्यहम्
येनोद्धारणमेतेषां वह्नेः कोपस्य वै भवेत्
निरयोद्धारणं तेषां त्वया वत्स न शक्यते
कालः प्रतीक्ष्यतां तावद्यावत्त्वत्पौत्रसंभवः
राजा भगीरथो नाम सर्वधर्मार्थतत्त्ववित्
आनेष्यति दिवो गङ्गां तपस्तप्त्वा महाद्ध्रुवम्
प्राप्नुवन्ति गतिं स्वर्गे भवतः पितरो ऽखिलाः
भागीरथीति लोके ऽस्मिन्सा विख्यातिमुपैष्यति
निरयादपि संयाति देही स्वर्लोकमक्षयम्
पितामहाय चैवैनमश्वं संप्रतिपादय