वृद्धं पद्मासनासीनं नासाग्रन्यस्तलोचनम्
स्वतेजसाभिसरता परिबूर्णेन सर्वतः
स्वान्तप्रकाशिताशेषविज्ञानमयविग्रहम्
आरूढयोगं विधिवद्ध्येयसंलीनमानसम्
विलोक्य तत्र तिष्ठन्तं विमृशन्तः परस्परम्
ततो ऽयमश्वहर्त्तेति सागरा कालचोदिताः
ततस्तं परिवार्योचुश्वोरो ऽयं नात्र संशयः
तं प्राकृतवदासीनं ते सर्वे हतवुद्धयः
ततो मुनिरदीनात्मा ध्यानभङ्गप्रधर्षितः
प्रचचाल दुराधर्षो धर्षितस्तैर् दुरात्मभिः
तस्य चार्णवगंभीराद्वपुषः कोपपावकः
शुशुभे धर्षणक्रोधपरामर्शविदीपितः
तदाक्षिणी क्षणं राजन्राजेतां सुभृशारुणे
ततो ऽप्युद्वर्त्तमानाभ्यां नेत्राभ्यां नृपनन्दनान्
क्रुद्धस्य तस्यनेत्राभ्यां सहसा पावकार्चिषः
सधूमकवलोदग्राः स्फुलिङ्गौघमुचो मुहुः
व्यालोदरौग्रकुहरा ज्वाला स्तन्नेत्रनिर्गताः
क्रोधाग्निः सुमहाराज ज्वालावव्याप्तदिगन्तरः
दग्धांश्चकार तान्सर्वानावृण्वानो नभस्तलम्
महीरजोभिश्च नितान्तमुद्धतैः समावृतं लोक मभूद्भृशातुरम्
शिखाभिरुर्वीशसुतानशेषतो ददाह सद्यः सुर विद्विषस्तान्
सागरांस्तानशेषेण भस्मसादकरोत्स तान्
जज्वलुः सहसा दावे तरवो नीरसा इव
अन्योन्यमबुवन्देवा विस्मिता ऋषिभिः सह
दुरन्तः खलु लोके ऽस्मिन्नराणामसदात्मनाम्
युगपद्विलयं प्राप्ताः सहसैव तृणाग्निवत्
आजीवान्तमिमे हर्तु दिष्ट्या संक्षयमागताः
इह कृत्वाशुभं कर्म कःपुमान्विन्दते सुखम्
ब्रह्मदण्डहताः पापा निरयं शाश्वतीः समाः
दुरतश्च परित्याज्यमितरल्लोकनिन्दितम्