सृष्ट्वासौ भगवान्देवः पर्जन्यमितिविश्रुतम्
उच्चावचानि भूतानि गात्रेभ्यस्तस्य जज्ञिरे
सृष्ट्वा चतुष्टयं पूर्वं देवर्षिपितृमानवान्
सृष्ट्वा यक्षपिशाचांश्च गन्धर्वप्सरसस्तदा
अव्ययं च व्ययं चैव द्वयं स्थावरजङ्गमम्
तान्येव प्रतिपद्यन्ते सृज्यमानाः पुनःपुनः
तद्भाविताः प्रपद्यन्ते तस्मात्तत्तस्य रोचते
विनियोगं च भूतानां धातैव व्यदधात्स्वयम्
दैवमित्यपरे विप्राः स्वभावं भूतचिन्तकाः
न चैव तु पृथग्भावमधिकेन ततो विदुः
स्वकर्मविषयं ब्रूयुः सत्त्वस्थाः समदर्शिनः
वेदशब्देभ्य एवादौ निर्ममे स महेश्वरः
शर्वर्यन्ते प्रसूतानां पुनस्तेभ्यो दधात्यजः
पञ्च कर्तॄन् हि स तदा मनसा व्यसृजत्प्रभुः
औषधीः प्रतिसंधत्ते रुद्रः क्षीणः पुनः पुनः
त्रिभिरेव कपालैस्तु त्र्यंबकैरोषधीक्षये
गायत्रीं चैव त्रिष्टुप् च जगती चैव ताः स्मृताः
ताभिरेकत्वभूता भिस्त्रिविधाभिः स्ववीर्यतः
त्र्यंबकः स पुरोडाशस्तेनेह त्र्यंबकःस्मृतः
आकृतिः सुरुचे रूपं रुचिः श्रद्धाकरः स्मृतः
अथास्य सृजतः सर्गं प्रजानां परिवृद्धये
ततः स विदधे बुद्धिमर्थनिश्चयगा मिनीम्
रजः सत्त्वं परित्यज्य वर्तमानां स्वकर्मतः
तमश्च व्यनुदत्पश्चाद् रजसातु समावृणोत्
अधर्माचरणा त्तस्य हिंसा शोको व्यजायत
ततः स भगवानासीत् प्रीतश्चैतं हि शिश्रिये
नारी परमकल्याणी सर्वभूतमनोहरा
शतरूपेति सा प्रोक्ता सा प्रोक्तैव पुनः पुनः
प्रक्रियायां यथा तुभ्यं त्रेतामध्ये महात्मनः
ततो ऽन्यान्मानसान्पुत्रानात्मनः सदृशो ऽसृजत