पत्नीभ्यां सह धर्मात्मा भक्तियुक्तश्चिरं तदा
मुनेरतनुतां प्रीतिं विनयाचारभक्तिभिः
राजपत्न्यौ समाहूय इदं वचनम ब्रवीत्
दास्यामि तं न संदेहो यद्यपि स्यात्सुदुर्ल्लभम्
ऊचतुर्भगवान्पुत्रान्कामयावेति सादरम्
राज्ञश्चप्रियकामेन वरो दत्तो ऽयमीप्सितः
भवेतां ध्रुवमन्यच्च श्रूयतां वचनं मम
तथापि तस्य कल्पान्तं संभूतिश्च भविष्यति
अकृतार्थाश्च ते सर्वे विनङ्क्ष्यन्त्यचिरादिव
अभीप्सितं तु यद्यस्याः स्वेच्छया तत्प्रकीर्त्यताम्
वरयामास तनयं पुत्रानन्यास्तथा परा
सभार्यामनुमान्यैनं विससर्ज पुरीं प्रति
रथमारुह्य वेगेन सप्रियः प्रययौ पुरीम्
आनन्दितः पौरजनै रेमे परमया मुदा
राज्ञे प्रावोचतां गर्भं मुदा परमया युते
सह संतोषसंपत्त्या पित्रोः पौरजनस्य च
असूयताग्निगर्भाभं कुमारममितद्युतिम्
असमञ्चस इत्येव नाम तस्या करोन्नृपः
संप्रसूतं तु तं त्यक्तं दृष्ट्वा राजाकरोन्मनः
सम्यक् संभावितो राज्ञा तमुवाच त्वरान्वितः
पुत्राणां षष्टिसाहस्रबीजभूतो यतस्तव
निःक्षिप्य सपिधानेषु रक्षणीयं पृथक्पृथक्
यथोक्तसंख्या पत्राणां भविष्यति न संशयः
एवं ते षष्टिसाहस्रं पुत्राणां जायते नृप
राजा च तत्तथा चक्रे यथौर्वेण समीरितम्
भित्त्वाभित्त्वा पुनर्जज्ञुः सहसैवानुवासरम्
ववृधुः संघशो राजन्षष्टिसाहस्रसंख्याया
बभूवुस्ते दुराधर्षाः क्रूरात्मानो विशेषतः
केशिनीतनयं त्वेकं बहुमान सुतं प्रियम्
सचाप्यानन्दयामास स्वगुणैः सुहृदो ऽखिलान्