संचरत्किन्नरीद्वन्द्वविराजद्वनगह्वरम्
सुस्वरैरावृतोपान्तैः सरोभिः परिवारितम्
शनैः परिवहन्मन्दमारुतापूर्णदिङ्मुखम्
गच्छन्रथेनाथ नृपः प्रहर्षं परमं ययौ
भार्याभ्यां सहितः श्रीमान्वाहादवरुरोह वै
आससादाश्रमोपान्तं महर्षेर्भावितात्मनः
मुनिं द्रष्टुं विनीतात्मा प्रविवेशाश्रमं तदा
ननाम शिरसा राजा भार्याभ्यां सहितो मुदा
उपविशेति प्रेम्णा वै सह ताभ्यां समादिशत्
आतिथ्येन च वन्येन सभार्यं तमतोषयत्
राजानमब्रवीदौर्वः शनैर्मृद्वक्षरं वचः
अपिधर्मेण सकलाः प्रजास्त्वं परिरक्षसि
फलन्ति हि गुणास्तुभ्यं त्वया सम्यक्प्रचोदिताः
दिष्ट्या च सकलं राज्यं त्वया धर्मेण रक्ष्यते
न तं रक्षति किं धर्मः स्वयं येनाभिरक्षितः
सबलोनगरीं प्राप्तः कृतदारो भवानिति
भवन्ति सुखिनो नूनं तेनैवेह परत्र च
भार्याभ्यां सहितो राजन्समायातो ऽसि मे वद
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा प्राह तं मधुरं वचः
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरस्यौर्वाश्रमगमनं नाम पञ्चशत्तमो ऽध्यायः
यस्य मे त्वमनुध्याता शमं भार्गवसत्तमः
सो ऽहं कथमशक्तः स्यां सकलारिविनिग्रहे
न ह्यन्यमभिजानामि त्वामृते पितरं च मे
विजिता यदनुस्मृत्या शक्तिः सा तपसस्तव
स्रष्टुं संहर्त्तुमपि च शक्नोष्येव न संशयः
इह तस्यैकदेशो ऽपि दृश्यते विस्मयप्रदः
पिबत्यंभः शनैर्ब्रह्मन्निःशङ्कं ते तपोवने
करोति मृगशृङ्गाग्रे गण्डकण्डूयनं रुरुः
व्याघ्री त्वत्तपसावासे सैव पुष्णाति तच्छिशून्
प्रविष्टो ऽनुसरन्तौ त्वद्भयादेकत्र तिष्ठतः