प्रजासु कश्चिल्लुब्धो वा कृपणो वापि नाभवत्
गुरुषु प्रणता नित्यं सद्विद्याव्यसनादृताः
निसर्गात्खलसंसर्गविरता धर्मतत्पराः
एवं सुबाहुतन्ये स्वप्रतापार्जितां महीम्
शालिभूयिष्ठसस्याढ्या सदैव सकला मही
बभूव नृपशार्दूले तस्मिन् राज्यानि शासति
संविष्टैर्मणिविष्टरेषु नितरामध्यास्यमानामरैः शक्रस्येव विराजते दिवि सभा रत्नप्रभोद्भासिता
द्रष्टुं काङ्क्षितराजकाः सतनयाविज्ञापयन्तो मुहुर्द्वास्थैरेव नरेश्वराय सुचिरं वत्स्यन्तमन्तःपुरे
किणीकृतौ विराजेते चरणौ तस्य भूभुजः
रत्नैर्भाति सभा तस्य गुहा सोमे रवी यथा
अनन्यशासनामुर्वीमन्वशासदरिन्दमः
न चापपात मुत् पुत्रमुखालोकनजृंभिता
अहो कष्टमपुत्रो ऽहमस्मिन्वंशे ध्रुवं तु यत्
निरयादपि सत्पुत्रे संजाते पितरः किल
महता सुकृतेनापि संप्राप्तस्य दिवं किल
पिता तु लोकमुभयोः स्वर्लोकं तत्पितामहाः
अनपत्यतयाहं तु पुत्रिणां या भवेद्गतिः
पदादैन्द्रात्किलाभिन्नमृद्धं राज्यमखण्डितम्
इदं मत्पूर्वजैरेव सिंहासनमधिष्ठितम्
तस्मादौर्वाश्रममहं गत्वा तं मुनिपुङ्गवम्
गत्वा तस्मै त्वपुत्रत्वं विनिवेद्य महात्मने
इति सञ्चिन्त्य मनसा सगरोराजसत्तमः
स मन्त्रिप्रवरे राज्यं प्रतिष्ठाप्य ततो वनम्
जगाम रथघोषेण मेघनादातिशङ्किभिः
प्रियाभ्यां दर्शयन्राजन्सारङ्गांस्तिमितेक्षणान्
वृक्षान्पुष्पफलोपेतान्विलोक्य मुदितो ऽभवत्
सुस्निग्धपल्लवच्छायैरभितः संभृतं नगैः
श्रोत्राभिरामजनकैस्संघुष्टं सर्वतोदिशम्
प्रसूनस्तबकानम्रबल्लरीवेल्लितद्रुमम्
उन्मत्तशिखिसारङ्गकूजत्पक्षिगणान्वितम्