इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरदिग्विजयो नामैकोनपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः
सप्तद्वीपवतीं सम्यक्साक्षाद्धर्म इवापरः
स्थापयित्वा यथान्यायं ररक्षाव्याहतेन्द्रियः
वर्णाश्चैवानुलोम्येन तद्वदर्थेषु च क्रमात्
सर्ववर्णेषु भूपाले महीं तस्मिन्प्रशासति
तेष्वसंख्या जनपदाश्चातुर्वर्ण्यजनावृताः
देशाश्चावासभुयिष्टा नृपे तस्मिन्प्रशासति
प्रजानां सर्ववर्णेषु प्रारंभाः फलदायिनः
पुरुषार्थोपपन्नानि कर्माणि च तदा नृणाम्
अन्योन्यप्रियकामाश्च राजभक्तिसमन्विताः
प्रजासु कश्चिल्लुब्धो वा कृपणो वापि नाभवत्
गुरुषु प्रणता नित्यं सद्विद्याव्यसनादृताः
निसर्गात्खलसंसर्गविरता धर्मतत्पराः
एवं सुबाहुतन्ये स्वप्रतापार्जितां महीम्
शालिभूयिष्ठसस्याढ्या सदैव सकला मही
बभूव नृपशार्दूले तस्मिन् राज्यानि शासति
संविष्टैर्मणिविष्टरेषु नितरामध्यास्यमानामरैः शक्रस्येव विराजते दिवि सभा रत्नप्रभोद्भासिता
द्रष्टुं काङ्क्षितराजकाः सतनयाविज्ञापयन्तो मुहुर्द्वास्थैरेव नरेश्वराय सुचिरं वत्स्यन्तमन्तःपुरे
किणीकृतौ विराजेते चरणौ तस्य भूभुजः
रत्नैर्भाति सभा तस्य गुहा सोमे रवी यथा
अनन्यशासनामुर्वीमन्वशासदरिन्दमः
न चापपात मुत् पुत्रमुखालोकनजृंभिता
अहो कष्टमपुत्रो ऽहमस्मिन्वंशे ध्रुवं तु यत्
निरयादपि सत्पुत्रे संजाते पितरः किल
महता सुकृतेनापि संप्राप्तस्य दिवं किल
पिता तु लोकमुभयोः स्वर्लोकं तत्पितामहाः
अनपत्यतयाहं तु पुत्रिणां या भवेद्गतिः
पदादैन्द्रात्किलाभिन्नमृद्धं राज्यमखण्डितम्
इदं मत्पूर्वजैरेव सिंहासनमधिष्ठितम्
तस्मादौर्वाश्रममहं गत्वा तं मुनिपुङ्गवम्