तान्विजित्येतराञ्जेतुं पुनर्दिग्विजयेच्छया
जितदिङ्मण्डलं भूयः श्रुत्वा त्वां नगरस्थितम्
वसिष्ठेनैवमुक्तस्तु सगरस्तालजङ्घजित्
कुशलं ननु सर्वत्र महर्षे नात्र संशयः
भवान्ध्यायति कल्याणं मनसा यस्य संततम्
भवतानुगृहीतो ऽस्मि कृतार्थश्चाधुना कृतः
यन्मह्यमाह भगवान्विपक्षविजयादिकम्
भवत्प्रसादतः सर्वं मन्ये प्राप्तं महीक्षिताम्
अनल्पी कुरुते फल्यं यन्मे व्यवसितं भवान्
एवं संभावितः सम्यक्सगेरण महामुनिः
वसिष्टे तु गते राजा सगरःप्रीतमानसः
भार्याभ्यां समुपेताभ्यां रूपशीलगुणादिभिः
सुमतिः केशिनी चोभे विकसद्वदनांबुजे
नीलकुञ्चितकेशाढ्ये सर्वाभरणभूषिते
प्रिये सन्निहिते तस्य नित्यं प्रियहिते रते
स चापि भरणोत्कर्षप्रतीतात्मा महीपतिः
अन्येषां भुवि राज्ञां तु राजशब्दो न चाप्यभूत्
अल्पो ऽपि धर्मः सततं यथा भवति मानसे
अलुब्धमानसोर्ऽथं च भेजे धर्ममपीडयन्
तदर्थमेव राजेन्द्र कामं चापीडयंस्तयोः
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरदिग्विजयो नामैकोनपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः
सप्तद्वीपवतीं सम्यक्साक्षाद्धर्म इवापरः
स्थापयित्वा यथान्यायं ररक्षाव्याहतेन्द्रियः
वर्णाश्चैवानुलोम्येन तद्वदर्थेषु च क्रमात्
सर्ववर्णेषु भूपाले महीं तस्मिन्प्रशासति
तेष्वसंख्या जनपदाश्चातुर्वर्ण्यजनावृताः
देशाश्चावासभुयिष्टा नृपे तस्मिन्प्रशासति
प्रजानां सर्ववर्णेषु प्रारंभाः फलदायिनः
पुरुषार्थोपपन्नानि कर्माणि च तदा नृणाम्
अन्योन्यप्रियकामाश्च राजभक्तिसमन्विताः