तालजङ्घाभिधा येषां वीतिहोत्रो ऽग्रजो ऽभवत्
कालं महान्तमवसद्धिमाद्रिवानगह्वरे
तालजङ्घो ऽपतद्भूमौ मूर्छितो गाढवेदनः
रथमारोप्य वेगेन पलायनपरो ऽभवत्
कृच्छ्रं महान्तमासाद्य शाकमूलफलाशनः
जालजङ्घः स्वकं राज्यं सपुत्रः प्रत्यपद्यत
वसंस्तदा निजं राज्यमापालयदरिन्दमः
अभ्याययौ महाराज तालजङ्घः पुरं तव
रुरोदाभ्येत्य नगरीमयोध्यां स महीपतिः
युयुधे तैर्नृपैः सर्वैर्वृद्धो ऽपि तरुणो यथा
शत्रुभिर्निर्जितो वृद्धः पलायनपरो ऽ भवत्
अन्तर्वत्न्या च ते मात्रा सहितो वनमाविशत्
शोकामर्षसमाविष्टो वृद्धभावेन च स्वयम्
अनाथ इव राजेन्द्र स्वर्गलोकमितो गतः
चितामारोपयद्भर्तू रुदती सा कलेवरम्
चकाराग्निप्रवेशाय सुदृढां मतिमात्मनः
निर्गत्य चाश्रमात्तां च वारयन्निदमब्रवीत्
पुत्रस्तिष्ठति सर्वेषां प्रवरश्चवर्त्तिनाम्
ततः सा सर्वदुःखानि नियम्य त्वन्मुखांबुजम्
सुषाव च ततः काले सा त्वामौर्वाश्रमे तदा
और्वाश्रमे विवृद्धश्च भवांस्तेनानुकंपितः
एवं प्रभावो नृपतिः कार्त्तवीर्यो ऽभवद्भुवि
यद्वंशजैर्जितो युद्धे पिता ते वनमादिशत्
एतच्च सर्वमाख्यातं व्रतानामुत्तमं तव
न ह्यस्य कर्त्तुर्नृपतेः पुरुषार्थचतुष्टये
जामदग्न्यस्य च मुने किमन्यत्कथयामि ते
ततः स सगरो राजा कृताञ्जलिपुटो मुनिम्
सम्यक्तमुपदेशेन तत्रानुज्ञां प्रयच्छ मे
इत्युक्तस्तेन राज्ञातु तथेत्युक्त्वा महामुनिः
स दीक्षितो वसिष्ठेन सगरो राजसत्तमः