तत्रापि पर्वतवरे तपश्चर्तुं समारभत्
ययुर्यथागतं सर्वे मुनयः शंसितव्रताः
तपो महत्समास्थाय तत्रैव न्यवसत्सुखी
सर्वदुःखप्रशान्त्यर्थं मारीचानुमतेन तु
चचार धरणी सम्यक् दुखैर्ःमुक्ताभवच्च सा
यस्मिञ्श्रुते नरः सर्वपातकैर्विप्रमुच्यते
प्रसंगात्कथितः सम्यङ्नातिसंक्षेपविस्तरः
न तादृशः पुमात्कश्चिद्भावी भूताथवा श्रुतः
यत्पुरा सो ऽगमन्मुक्तिं रणे रामेण घातितः
पुत्रस्तस्य महाबाहुस्तालजङ्घो ऽभवन्नृप
तालजङ्घाभिधा येषां वीतिहोत्रो ऽग्रजो ऽभवत्
कालं महान्तमवसद्धिमाद्रिवानगह्वरे
तालजङ्घो ऽपतद्भूमौ मूर्छितो गाढवेदनः
रथमारोप्य वेगेन पलायनपरो ऽभवत्
कृच्छ्रं महान्तमासाद्य शाकमूलफलाशनः
जालजङ्घः स्वकं राज्यं सपुत्रः प्रत्यपद्यत
वसंस्तदा निजं राज्यमापालयदरिन्दमः
अभ्याययौ महाराज तालजङ्घः पुरं तव
रुरोदाभ्येत्य नगरीमयोध्यां स महीपतिः
युयुधे तैर्नृपैः सर्वैर्वृद्धो ऽपि तरुणो यथा
शत्रुभिर्निर्जितो वृद्धः पलायनपरो ऽ भवत्
अन्तर्वत्न्या च ते मात्रा सहितो वनमाविशत्
शोकामर्षसमाविष्टो वृद्धभावेन च स्वयम्
अनाथ इव राजेन्द्र स्वर्गलोकमितो गतः
चितामारोपयद्भर्तू रुदती सा कलेवरम्
चकाराग्निप्रवेशाय सुदृढां मतिमात्मनः
निर्गत्य चाश्रमात्तां च वारयन्निदमब्रवीत्
पुत्रस्तिष्ठति सर्वेषां प्रवरश्चवर्त्तिनाम्
ततः सा सर्वदुःखानि नियम्य त्वन्मुखांबुजम्
सुषाव च ततः काले सा त्वामौर्वाश्रमे तदा