तस्मात्ते पितरो देवाः पितृत्वं तेषु तत्स्मृतम्
सापविद्धा तनुस्तेन सद्यः संध्या व्यजायत
तयोर्मध्ये तु वै पैत्री या तनुः सा गरीयसी
युक्तास्तनुमुपासंते उषाव्युष्ट्योर्यदन्तरम्
ततो ऽन्यस्यां पुनर्ब्रह्मा स्वतन्वामुपपद्यत
मनसा तु सुतास्तस्य प्रजनाज्जज्ञिरे प्रजाः
सृष्ट्वा पुनः प्रजाः सो ऽथ स्वां तनुं स व्यपोहत
तस्माद्भवन्ति संहृष्टा ज्योत्स्नाया उद्भवे प्रजाः
सद्यो रात्र्यहनी चैवसंध्या ज्योत्स्ना च जज्ञिरे
तमोमात्रात्मिका रात्रिः सा वै तस्मान्नियामिका
यस्मात्तेषां दिवा जन्म बलिनस्तेन ते दिवा
प्राणेभ्यो रात्रिजन्मानो ह्यजेया निशि तेन ते
पितॄणां मानुषाणां च अतीताना गतेषु वै
ज्योत्स्ना रात्र्यहनी संध्या चत्वार्येतानि तानि वा
अंभांस्येतानि सृष्ट्वा तु देवदानवमानुषान्
तामुत्सृज्य ततो च्योत्स्नां ततो ऽन्यां प्राप्य स प्रभुः
ततो ऽन्याः सोंऽधकारे च क्षुधाविष्टाः प्रजाः सृजन्
अम्भांस्येतानि रक्षाम उक्तवन्तस्तु तेषु ये
ये ऽब्रुवन् क्षिणुमो ऽम्भांसि तेषां त्दृष्टाः परस्परम्
रक्षेति पालने चापि धातुरेष विभाव्यते
रक्षणाद्रक्ष इत्युक्तं क्षपणाद्यक्ष उच्यत
ते शीर्णा व्युत्थिता ह्यूर्द्धमारो हन्तः पुनः पुनः
बालात्मना स्मृता व्याला हीनत्वादहयः स्मृताः
तेषां लयः पृथिव्यां यः सूर्याचन्द्रमसौ घनाः
स तान्सर्प्पान् सहोत्पन्नानाविवेश विषात्मकः
वर्णेन कपिशेनोग्रास्ते भूताः पिशिताशनाः
गायतो गां ततस्तस्य गन्धर्वा जज्ञिरे सुताः
पिबतो जज्ञिरे वाचं गन्धर्वास्तेन ते स्मृताः
छन्दतश्चैव छन्दासि वयांसि वयसासृजत्
मुखतोजाः सृजन्सो ऽथ वक्षसश्चाप्यवीः सृजन्