उदैरयद्भार्गवो ऽस्त्रं कालाग्निसदृशप्रभम्
पुरीं सहस्त्यश्वनरां स ददाहास्त्रपावकः
जीवनाय जगामाशु वीतिहोत्रो भयातुरः
प्राशयानो ऽखिलान् लोकान् साक्षात्काल इवान्तकः
जगामरथघोषेण कंपयन्निव मेदिनीम्
महेन्द्राद्रिं ययौ रामस्तपसे धतमानसः
प्रत्येत्य भूयस्तद्धत्यै बद्धदीक्षो धृतव्रतः
निजघान पुनर्भूमौ राज्ञ शतसहस्रशः
षट्चतुष्टयवर्षान्तं तपस्तेपे पुनश्च सः
जघान भूमौ निःशेषं साक्षात्काल इवान्तकः
निघ्नंश्चचार पृथिवीं वर्षद्वयमनारतम्
त्रिः सप्तकृत्वः पृथिवी तेन निःक्षत्रिया कृता
तावद्रामेण तस्मात्तु क्षत्रमुत्सादितं भुवि
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते षट्चत्वारिंशत्त मो ऽध्यायः
षट्सहस्रद्वयं रामो जीवग्राहं गृहीतवान्
स जगाम महातेजाः कुरुक्षेत्रं तपोमयम्
सुखावगाहतीर्थानि तानि चक्रे समन्ततः
सरांसि तानि वै पञ्च पूरयामास भार्गवः
पितॄन्संतर्पयामास यथाशास्त्रमतन्द्रितः
ब्राह्मणैः सह मातुश्च तत्र चक्रे यथोदितम्
उवासातन्द्रितः सम्यक् पितृपूजापरायणः
विहितं जामदग्न्येन कुरुक्षेत्रे तपोवने
यत्र यक्रे भृगुश्रेष्ठः पितॄणां तृप्तिमक्षयाम्
भृशमाप्यायितास्तेन यत्र ते पितरो ऽखिलाः
समन्तपञ्चकं नाम तीर्थं लोके परिश्रुतम्
मर्त्यानां यत्र यातानामेनांसि निखिलानि तु
तत्क्षेत्रचर्यागमनं मर्त्यानामसतामिह
समन्तपञ्चकं तीर्थं कुरुक्षेत्रे ऽतिपावनम्
कृतकृत्यस्ततो रामः सम्यक् पूर्णमनोरथः
ततः संवत्सरस्यान्ते ब्राह्मणैः सहितो वशी