जग्मुस्तृषार्त्ता मध्याह्ने सरितं नर्मदामनु
गच्छन्तो ददृशुर्मार्गो जमदग्नेरथाश्रमम्
कस्येदमिति पप्रच्छुर्भाविकर्मप्रचोदिताः
वसत्यस्मिन्सुतो यस्य रामः शस्त्रभृतां वरः
क्रोधं प्रसङ्यानृशंस्यं पूर्ववैरमनुस्मरन्
वैर निर्यातनं किं तु करिष्यामो दिशाधुना
प्रजाघ्निरे प्रयातेषु मुनिवीरेषु सर्वतः
प्रययुस्ते दुरात्मानः सबलाः स्वपुरीं प्रति
परिवार्य महाराज रुरुदुः शोककर्शिताः
पपात मूर्च्छिता सद्यो लतेवाशनिताडिता
दूरप्रनष्टसंज्ञेव सद्यः प्राणैर्व्ययुज्यत
न्यपतन्मूर्च्छिता भूमौ निमग्नाः शोकसागरे
समेत्याश्वासयामासुस्तुल्यदुःखाः सुतान्मुने
आधक्षुर्वचसा तेषामग्नौ पित्रोः कलेवरे
पित्रोर्मरणदुःखेन पीड्यमाना दिवानिशम्
निवृत्तस्तपसः सख्या सहागादाश्रमं पितुः
भार्गवचरिते पञ्चचत्वारिंशत्तमोध्यायः
राजपुत्रव्यवसितं पित्रौः स्वर्गतिमेव च
तन्मृतेरेव मरणं श्रुत्वा मातुश्च केवलम्
तमथाश्वासयामास तुल्यदुःखो ऽकृतव्रणः
युक्तिलौकिकदृष्टान्तैस्तच्छोकं संव्यशामयत्
प्रययौ सहितः सख्या भ्रातॄणां तु दिदृक्षया
शोकामषयुतस्तैश्च सह त्स्थौ दिनत्रयम्
बभूव सहसा सर्वलोकसंहरणक्षमः
दृढीचकार हृदये सर्वक्षत्रवधोद्यतः
करिष्ये तर्पणं पित्रोरिति निश्चित्य भार्गवः
प्रययौ तदनुज्ञातः कृत्वा संस्थांपितुः क्रियाम्
तद्बाह्योपवने स्थित्वा सस्मार स महोदरम्
प्रेषयामास रामाय सर्वसंहननानि च
गृहीत्वापूरयच्छङ्खं रुद्रदत्तममित्रजित्