मया समाहितधिया स सर्वं श्रुतवानपि
त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं सर्वसिद्धिदम्
तत्राहं साधयित्वा तु कवचं हृष्टमानसः
तत्र तौ तु मया दृष्टौ द्वारे स्कन्दविनायकौ
स मामवेक्ष्य गामपो विशन्तं त्वरयान्वितम्
मम तेन पितस्तत्र वाग्युद्धं हस्तकर्षणम्
स तज्ज्ञात्वा समुद्गृह्य मामधश्चोर्द्ध्वमेव च
तं दृष्ट्वातिक्रुधा क्षिप्तः कुठारो हि मया ततः
पार्वती तत्र रुष्टाभूत्तदा कृष्णः समागतः
मह्यं कृष्मो जगामाथ तेन मैत्रीं विधाय च
आगतस्तव सान्निध्यमकृतव्रणसंयुतः
जमदग्निरुवाचेदं रामं शत्रुनिबर्हणम्
प्रयश्चित्तं ततस्तावद्यथावत्कर्तुमर्हसि
प्रायश्चित्तं तु तद्योग्यं त्वं मे निर्देष्टुमर्हसि
शाकमूलफलाहारो द्वादशाब्दं तपश्चर
प्रययौ तपसे राजन्नकृतव्रणसंयुतः
कृत्वाऽश्रमपदं तस्मिंस्तपस्तेपे सुदुश्चरम्
निन्ये वर्षाणि कति चिद्रामस्तस्मिन्महामनाः
सगरोपाख्याने भार्गवचरिते चतुश्चत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः
मृगयामगमच्छूरः शूरसेनादिभिः सह
जग्मुस्तृषार्त्ता मध्याह्ने सरितं नर्मदामनु
गच्छन्तो ददृशुर्मार्गो जमदग्नेरथाश्रमम्
कस्येदमिति पप्रच्छुर्भाविकर्मप्रचोदिताः
वसत्यस्मिन्सुतो यस्य रामः शस्त्रभृतां वरः
क्रोधं प्रसङ्यानृशंस्यं पूर्ववैरमनुस्मरन्
वैर निर्यातनं किं तु करिष्यामो दिशाधुना
प्रजाघ्निरे प्रयातेषु मुनिवीरेषु सर्वतः
प्रययुस्ते दुरात्मानः सबलाः स्वपुरीं प्रति
परिवार्य महाराज रुरुदुः शोककर्शिताः
पपात मूर्च्छिता सद्यो लतेवाशनिताडिता