ददर्श पितरं रामो जमदग्निं तपोनिधिम्
पपात चरणोपान्ते ह्यष्टाङ्गालिङ्गितावनिः
जग्राह चरणौ चापि विधिवत्सज्जनाग्रणीः
उवाच प्रणतो वाक्यं तयोः संहर्षकारणम्
कार्त्तवीर्यो हतो युद्धे समुत्रबलवाहनः
तस्य दण्डो मया दत्तः प्रसह्य मुनिपुङ्गव
तं नमस्कृत्य विधिवत्स्वकार्यं प्रत्यवेदयम्
व्रज स्वकार्यसिद्ध्यर्थं शिवलोकं सनातनम्
गतवाञ्छिवलोकं वै हरदर्शनकाङ्क्षया
नमस्कृतो मया देवो वाञ्छितार्थ प्रदायकः
मया समाहितधिया स सर्वं श्रुतवानपि
त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं सर्वसिद्धिदम्
तत्राहं साधयित्वा तु कवचं हृष्टमानसः
तत्र तौ तु मया दृष्टौ द्वारे स्कन्दविनायकौ
स मामवेक्ष्य गामपो विशन्तं त्वरयान्वितम्
मम तेन पितस्तत्र वाग्युद्धं हस्तकर्षणम्
स तज्ज्ञात्वा समुद्गृह्य मामधश्चोर्द्ध्वमेव च
तं दृष्ट्वातिक्रुधा क्षिप्तः कुठारो हि मया ततः
पार्वती तत्र रुष्टाभूत्तदा कृष्णः समागतः
मह्यं कृष्मो जगामाथ तेन मैत्रीं विधाय च
आगतस्तव सान्निध्यमकृतव्रणसंयुतः
जमदग्निरुवाचेदं रामं शत्रुनिबर्हणम्
प्रयश्चित्तं ततस्तावद्यथावत्कर्तुमर्हसि
प्रायश्चित्तं तु तद्योग्यं त्वं मे निर्देष्टुमर्हसि
शाकमूलफलाहारो द्वादशाब्दं तपश्चर
प्रययौ तपसे राजन्नकृतव्रणसंयुतः
कृत्वाऽश्रमपदं तस्मिंस्तपस्तेपे सुदुश्चरम्
निन्ये वर्षाणि कति चिद्रामस्तस्मिन्महामनाः
सगरोपाख्याने भार्गवचरिते चतुश्चत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः
मृगयामगमच्छूरः शूरसेनादिभिः सह