विनायकस्ते तनयो महात्मा महतां महान्
वेदस्मृतिपुराणेषु संहितासु च भामिनि
यानि तानि प्रवक्ष्यामि निखिलाघहराणि च
तेषामीशस्त्वयं यस्माद्गणेशस्तेन कीर्त्तितः
ब्रह्माण्डान्यखिलान्येव यस्मिंल्लंबोदरः स तु
गजस्य शिरसा देवितेन प्रोक्तो गजाननः
अनेन विधृतो भाले भालचन्द्रस्ततः स्मृतः
जातवेदा दीपितो ऽभूद्येनासौशूर्पकर्मकः
विघ्नं निवारयामास विघ्ननाशस्ततः स्मृतः
दशनं दैवतो भद्रे ह्येकदन्तः कृतो ऽमुना
वक्रीभविष्यत्तुण्डत्वाद्वक्रतुण्डः स्मृतो बुधैः
स्मरणात्पापहारीणि त्रिकालानुगतान्यपि
मयास्मै तु वरो दत्तः सर्गदेवाग्रपूजने
यात्रायां च वणिज्यादौ युद्धे देवार्चने शुभे
तस्य सर्वाणि कार्याणि सिद्ध्यन्त्येव न संशयः
पार्वती जगतां नाथा विस्मितासीच्छुभानना
तदा राधाब्रवीद्देवीं शिवरूपा सनातनी
द्विधा भिन्नौ प्रकाशेते प्रपञ्चे ऽस्मिन् यथा तथा
विष्णुस्त्वमहमेवास्मि शिवो द्विगुणतां गतः
मम रूपं समास्थाय विष्णोश्च हृदये शिवः
गणेशो ऽयं शिवः साक्षाद्वैष्णवत्वं समास्थितः
एवामुक्त्वा तु सा राधा क्रोडे कृत्वा गजाननम्
स्पृष्टमात्रे कपोले तु क्षतं पूर्त्तिमुदागतम्
पादयोः पतितं राममुत्थाप्य निजपाणिना
एवं तयोस्तु सत्कारं दृष्ट्वा रामगणेशयोः
अथ शंभुरपि प्रीतः श्रीदामानम् पस्थितम्
स्वोत्संगे स्थापयामास प्रेम्णा मत्कृत्य मानदः
उपोद्धातपादे भार्गवचरिते द्विचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः
भवान्युत्संगतो रामः समुत्थाय कृताजलिः
अद्वयं द्वैतमापन्नं निर्गुणं सगुणात्मकम्