प्रणनाम च राजेन्द्र भक्त्या ब्रह्मादिकांस्तु तान्
स रामो वार्युस्पृश्य जजाप कवचं तु तत्
स्मृत्वा पाशुपतं चास्त्रं शिवदत्तं स भार्गवः
प्रविष्टो भस्मसाज्जातं शरीरं बाहुनन्दन
उपोद्धातपादे भार्गवचरिते कार्त्तवीर्यवधो नाम चत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः
वारयामासुरत्युग्रं भार्गवं स्वबलेः पृथक्
संग्रामं तुमुलं चक्रुः संरब्धास्तु पितुर्वधात्
परश्वधं समादाय युयुधे तैश्च संगरे
निजघान त्वरायुक्तो मुहुर्त्तद्वयमात्रतः
दृष्ट्वा रामेण तेसर्वे युयुधुर्वीर्यसंमताः
परितो मण्डलं चक्रुर्भार्गवस्य महात्मनः
विरेजे भगवान्साक्षाद्यथा नाभिस्तु चक्रगा
रेजुश्च गोपी गणमध्यसंस्थः कृष्णो यथा ताः परितो भ्रमन्त्यः
समाकिरन्नन्दनमाल्यवर्षैः समन्ततो राममहीनवीर्यम्
तौर्यत्रिकस्येव शरक्षतानि भान्तीव यद्वन्नखदन्तपाताः
एवं प्रवृत्तं नृपयुद्धमण्डलं पश्यन्ति देवा भृशविस्मिताक्षः
पृथक्चकारातिब लांस्तु मण्डलद्विच्छिद्य पङ्क्तिं प्रभुरात्तचापः
शूरो वृषास्यो वृषशूरसेनौ जयध्वजश्चापि विभिन्नधैर्याः
पृथग्गतास्ते सुपरीप्सवो नृपा न को ऽपि कांस्विद्ददृशे भृशार्त्तः
समन्वितो ऽसावकृतव्रणेन सस्नौ मुदागत्य च नर्मदायाम्
प्रतस्थे द्रष्टुमुर्वीश शिवं कैलासवासिनम्
मनोयायी महात्मासावकृतव्रणसंयुतः
ददर्श तत्र नगरीं महतीमलकाभिधम्
नानारुपधरैर्यक्षैः शोभितां चित्रभूषणैः
दीर्घिकाभिः सुदीर्घाभिस्तडागैश्चोपशोभिताम्
तत्र देवाङ्गनास्नानमुक्तकुङ्कुमपिञ्जरम्
यत्र संगीतसंनादा श्रूयन्ते तत्रतत्र ह
तां दृष्ट्वा भार्गवो राजन्मुदा परमया युतः
ततो ददर्श राजेन्द्र स्निग्धच्छायं महावटम्
ददर्ंश तत्र प्राकारं शतयोजनमण्डलम्