पुत्रप्रदमपुत्राणामगती नां गतिप्रदम्
शिशूनां गोकुलानां च पुष्टिदं पुण्यवर्द्धनम्
अन्ते कृष्णस्मरणदं भवतापत्रयापहम्
कृष्णाय यादवेन्द्राय ज्ञानमुद्राय योगिने
इमं मन्त्रं महादेवि जपन्नेव दिवा निशम्
पुत्रपौत्रैः परिवृतः सर्वसिद्धिसमृद्धिमान्
एतावदुक्तो भागवाननन्तो मूर्त्तिस्तु संकर्षणसंज्ञिता विभो
आनन्द पूर्ण्णंबुनिधौ निमग्नाः सभाजयामासुरहीश्वरं तम्
धराधरायापि कृपार्णवाय शेषाय विश्वप्रभवे नमस्ते
भवादृशा दीनदयालवो विभो समुद्धरन्त्येव निजान्हि संनतान्
प्रदक्षिणीकृत्य धराधराधरं सर्वे वयं स्वावसथानुपागताः
कृष्णस्य राधाकान्तस्य सिद्धिदम्
श्रुतं साक्षाद्भगवतः शेषात्कथयतः कथाः
यावन्ति मन्त्रजालानि स्तोत्राणि कवचानि च
यावद्व्यरसींत्स मुनिस्तावत्स्वर्यानमागतम्
अगस्त्यचरणौ नत्वा समारुरुहतुर्मुदा
पश्यतां सर्वभूतानां भार्गवागस्त्ययोस्तथा
उपोद्धातपादे भार्गवचरिते षट्त्रिंशत्तमो ऽध्यायः
जगाद सर्ववृत्तान्तं मृगयोस्तु यथाश्रुतम्
मोदमान उवाचेदं भार्गवं पुरतः स्थितम्
हितं वदामि यत्ते ऽद्य तत्कुरुष्व समाहितः
पदानि यत्र दृश्यन्ते न्यस्तानि सुमाहात्मना
पदाग्रात्क्रमतो लोकांस्तद्बलेस्तु विनिग्रहे
पठस्व नियमेनैव नियतो नियताशनः
शत्रूणां निग्रहार्थाय तच्च ते सिद्धिदं भवेत्
नमस्कृत्य मुनीं शान्तं निर्जगामाश्रमाद्बहिः
यत्रोत्तरात्पदन्यासान्निर्गता स्वर्णदी नृप
समभ्यस्यत्स्तवं दिव्यं कृष्मप्रेमामृताभिधम्
जगाम दर्शनं तस्य जामदग्न्यस्य भूपते
किरीटंनार्कवर्णेन कुण्डलाभ्यां च राजितः