ददर्श महदाश्चर्यं भार्गवः कुंभजाश्रमम्
कुटरैरर्जुनैर्निंबैः पारिभद्रधवेगुदैः
तत्र प्रविश्य वै रामो ह्यकृतव्रणसंयुतः
स्तिमितोदसरः प्रख्यं ध्यायन्तं ब्रह्म शाश्वतम्
ननाम च महाराज स्वाभिधानं समुच्चरन्
ताद्विद्धि प्रणिपातेन नमस्ते लोकभावन
दृष्ट्वा स्वागतमुच्चार्य तस्मायासनमादिशत्
ददौ पप्रच्छ कुशलं तपसश्च कुलस्य च
भवत्संदर्शनादीश कुशलं मम सर्वतः
मृगश्चैको मया दृष्टो मध्यमे पुष्करे विभो
तच्छूत्वा विस्मयाविष्टो भवच्छरणमागतः
शिवेन दत्तं कवच मम साधयतो गुरो
न च सिद्धिमवाप्तो ऽहं तन्मे त्वं कृपया वद
क्षणं ध्यात्वा महाराज मृगोक्तं ज्ञातवान् हृदा
विचार्याश्वासयामास भार्गवः स्ववचोमृतैः
उपोद्धातपादे भार्गवच रिते पञ्चत्रिंशत्तमो ऽध्यायः
उवाच भार्गवं राममगस्त्यः कुंभसंभवः
मन्त्रस्य सिद्धिं येन त्वं शीघ्रमेव समाप्नुयाः
यो यतेत नरस्तस्य सिद्धिर्भवति सत्वरम्
पातालं नागराचैन्द्रैः शोभितं परया मुदा
सनकाद्या नारदश्च गौतमो जाजलिःक्रतुः
एते ऽन्ये च महासिद्धा वात्स्यायनमुखा द्विज
तं नमस्कृत्य नागैन्द्रैः सह सिद्धैर्महात्मभिः
येयं भूमिर्महाभाग भूतधात्री स्वरूपिणी
यद्यत्पृच्छति सा भूमिः शेषं साक्षान्महीधरम्
मया तत्र श्रुतं वत्स कृष्णप्रेमामृतं शुभम्
वाराहाद्यवताराणां चरितं पापनाशनम्
श्रुत्वा सर्वं धरा वत्स प्रत्दृष्टा तं धराधरम्
अलङ्कृतं जन्म पुंसामपि नन्दव्रजौकसाम्
जयोपाधिनियुक्तानि संति नामान्यनेकशः