केनैतौ कारणेनाहो शङ्कितौ चकितेक्षणौ
चेनैतौ जलपाने ऽपि पश्यतश्चकितेक्षणौ
लक्षयेते खिन्नसर्वाङ्गौ कम्पयुक्तौ यतस्त्विमौ
शिष्येण संयुतो रामो यावत्तौ चापि संस्थितौ
रामं दृष्ट्वा महात्मानं कथां तौ चक्रतुर्मुदा
अस्य वीरस्य सांनिध्ये भयं नैवावयोर्भवेत्
दृष्टमात्रो हि मुनिना भस्मीभूतो भविष्यति
मृगश्चोवाच हर्षेण समाविष्टः प्रियां स्वकाम्
जाने ऽहमपि रामस्य प्रभावं सुमहात्मनः
सचाने न महाभागस्त्रातो व्याघ्रभयातुरः
पितरं कार्त्तवीर्येण दृष्ट्वा चैव तिरस्कृतम्
तत्पूर्तिकामो ह्यगमद्ब्रह्मलोकं पुरा ह्ययम्
तस्य त्वाज्ञां समादाय गतो ऽसौ शिवसन्निधिम्
स कृपालुर्महादेवः सभाज्य भृगुनन्दनम्
स्वीयं पाशुपतं चास्त्रमन्यास्त्रग्राममेव च
सो ऽयमत्रागतो भद्रे मेत्रसाधनतत्परः
शतवर्षाणि चाप्यस्य गतानि सुमहात्मनः
आत्रास्ति कारणं भक्तिः साव वै त्रिविधा मता
शिवस्य नारदस्यापि शुकस्य च महात्मनः
बलेर्विभीषणस्यापि प्रह्लादस्य महात्मनः
वसिष्ठादिमुनीशानां मन्वादीनां शुभेक्षणे
मध्यभक्तिरयं रामो नित्यं यमपरायणः
इत्युक्ता त्वरितं कान्तं सा मृगी हृष्टमानसा
र्हदृग् ज्ञानं तव कथं संजातं तद्वदाधुना
शृणु प्रिये महाभागे ज्ञानं पुण्येन जायते
पुण्यात्मा भार्गवश्चायं कृष्णाभक्तो जितेन्द्रियः
अद्यैव विदितं मे ऽभूद्रासस्यास्य महात्मनः
यद्यत्करिष्यते चैव तदपि ज्ञानगोचरम्
कवचं मन्त्रसहितं ह्यपि वर्षायुतायुतैः
कृष्णप्रेमामृतं नाम स्तोत्रमुत्तमभक्तिदम्