आतिथ्यं कृतवान् देव जमदग्निः पिता मम
सा धेनुस्तं मृतं दृष्ट्वा गवां लोकं जगाम ह
जगाम स्वपुरं पश्चान्माता मे प्रारुदद्भृशम्
आजगाम महादेव ह्यहमप्यागतो वनात्
सांत्वयित्वा स मन्त्रज्ञो ऽजीवयत्पितरं मम
प्रतिज्ञां कृतवान्देव सात्वयन्मातरंस्वकाम्
तावत्संख्यमहं पृथ्वीं करिष्ये क्षत्रवर्जिताम्
महादेवो ह्यतो नाथ त्वत्सकाणमिहागतः
बभूवानम्रवदनस्छिन्तयानः क्षणं तदा
उवाच च महाराज भार्गवं वैरसाधकम्
त्रिः सप्तकृत्वः कोपेन साहसस्ते महान्बटो
भ्रूभङ्गलीलया येन रावणो ऽपि निराकृतः
शक्तिरत्यर्थवीर्या च तं कथं हन्तुमिच्छसि
न चान्यः शङ्करात्पुत्र सत्कार्यं कर्त्तुमीश्वरः
अभ्यधाद्भद्रया वाया जमदग्निसुतं विभुः
दास्यामि मन्त्रं दिव्यं ते कवचं च महामते
त्रिः सप्तकृत्वो निर्भूपां महीं चापि करिष्यसि
त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमाद्भुतम्
नारायणास्त्रमाग्नेयं वायव्यं वारुणं तथा
गदां शक्तिं च परशुं शूलं दण्डमनुत्तमम्
नमस्कृत्य शिवं शान्तं दुर्गां स्कन्दं गणेश्वरम्
सिद्धं कृत्वा शिवोक्तं तु मन्त्रं कवचमुत्तमम्
विनिवृत्तो गृहं प्रागात्पितुः स्वस्य भृगूद्वहः
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते द्वात्रिंशत्तमो ऽध्यायः
कवचं वद सर्वत्र त्रैलोक्यविजयप्रदम्
मन्त्र च सिद्धिद शश्वत्साधकानां सुखावहम्
स्वाहान्तो ऽयं महामन्त्रो दशार्णो भुक्तिमुक्तिदः
देवता कृष्ण उदितो विनियोगो ऽखिलाप्तये
ऋषिश्छन्दश्च जगती देवो राजेश्वरः स्वयम्
प्रणवो मेशिरः पातु श्रीकृष्णाय नमः सदा