विभूतिभूषिताङ्गं च नागयज्ञोपवीतिनम्
पञ्चाननं दशभुजं भक्तानुग्रहविग्रहम्
स्तूयमानं च योकीन्द्रैः प्रमथप्रकरैर्मुदा
मूर्ध्ना नमाम तं दृष्ट्वा रामः परमया मुदा
नन्दीश्वरं महाकालं वीरभद्रं च तत्पुरः
स्तोतुं प्रचक्रमे विद्वान्गिरा गद्गदया विभुम्
भुजङ्गभूषणं चोग्रं नृकपालस्रगुज्ज्वलम्
ब्रह्मादिरूपधृग्ज्येष्ठस्तं त्वां वेद कृपार्णवम्
ज्ञानबुद्ध्योरसाध्यं च निराकारं नमाम्यहम्
न यं विदुर्यथातत्त्वं तं नमामि परात्परम्
लीयन्ते च पुनर्यस्मिंस्तं नमामि जगन्मयम्
सोर्द्ध्वलोकं सपातालं तं नमामि हरं परम्
मूर्त्तयो ऽष्टौ जगत्पूज्यास्तं यज्ञं प्रणमाम्यहम्
रर्त्ता पुना रुद्रवपुस्तथान्ते तं कालरूपं शरणं प्रपद्ये
उत्थाप्य तं वामकरेण लीलया दध्रे तदा मूर्ध्नि करं कृपार्णवः
उवाच वामामभिवीक्ष्य चाप्युमां कृपार्द्रदृष्ट्याखिलकामपूरकः
विनिर्द्दिशाहं तव भक्तिभावतः प्रीतः प्रदद्यां भवतो मनोगतम्
पुनश्च नत्वा विबुधां पति गुरुं कृपासमुद्रं समुवाच सत्वरम्
रामो नाम जगद्वन्द्यं त्वामहं शरणं गतः
तं प्रसाधय विश्वेश वाञ्छितं काममेव मे
आतिथ्यं कृतवान् देव जमदग्निः पिता मम
सा धेनुस्तं मृतं दृष्ट्वा गवां लोकं जगाम ह
जगाम स्वपुरं पश्चान्माता मे प्रारुदद्भृशम्
आजगाम महादेव ह्यहमप्यागतो वनात्
सांत्वयित्वा स मन्त्रज्ञो ऽजीवयत्पितरं मम
प्रतिज्ञां कृतवान्देव सात्वयन्मातरंस्वकाम्
तावत्संख्यमहं पृथ्वीं करिष्ये क्षत्रवर्जिताम्
महादेवो ह्यतो नाथ त्वत्सकाणमिहागतः
बभूवानम्रवदनस्छिन्तयानः क्षणं तदा
उवाच च महाराज भार्गवं वैरसाधकम्