न कस्मैचित्प्रकुप्यन्ति निन्दितास्ताडिता अपि
तेषां चैवाक्षया लोकाः सततं साधुकारिणाम्
न च क्षोभमवाप्नोति स साधुः परिकीर्त्थते
क्षमयार्ऽहणतां प्राप्ताः साधवो ब्राह्मणा वयम्
तस्मान्निवारये त्वाद्य क्षमां कुरु तपश्चर
रामः प्रोवाच पितरं क्षमाशीलमरिन्दमम्
भवता शम उद्दिष्टः साधूनां सुमहात्मनाम्
कर्त्तव्यो दुष्टचेष्टेषु न शमः सुखदो भवेत्
देह्याज्ञां माननीयाद्य साधये वैरमात्मनः
करिष्यसि यथा भावि तथा नैवान्यथा भवेत्
स यद्वदिष्यति विभुस्तत्कर्त्ता नात्र संशयः
जगाम ब्रह्मणो लोकमगम्यं प्राकृतैर्जनैः
स्वर्णप्राकारसंयुक्तं मणिस्तंभैर्विमूषितम्
रत्नसिंहासने रम्ये रत्नभूषणभूषितम्
विद्याधरीणां नृत्यं च पश्यन्तं सस्मितं मुदा
परिपूर्णतमं ब्रह्म ध्यायतं यतमानसम्
दृष्ट्वा तमव्ययं भक्त्या प्रणनाम भृगूद्वहः
पप्रच्छ कुशलं वत्स कथमागमनं कृथाः
वृत्तान्तं कार्त्तवीर्यस्य पितुः स्वस्य महात्मनः
उवाच रामं धर्मिष्ठं परिणामसुखावहम्
सृष्टि रेषा भगवतः संभवेत्कृपया बटो
तन्नाशकारिणी चैव प्रतिज्ञा भवता कृता
एकस्य राज्ञो दोषेण पितुः परिभवेन च
आविर्भूता तिरोभूता हरेरेव पुनः पुनः
यद्वायासेन ते कार्यसिद्धिर्भवितुमर्हति
पृथिव्यां बहवो भूपाः संति शङ्करकिङ्कराः
बिभ्रतः कवचान्यङ्गे शक्तीश्चापि दुरासदाः
उपाये तु समारब्धे सर्वे सिध्यन्त्युपक्रमाः
दुर्ल्लङ्घ्यं वैष्णवं तेजः शिवशक्तिर्विजेष्यति
यथाकथं च विज्ञाप्य शङ्करं लभदुर्लभम्