परिवार्य वनं तत्तु स राजा निजसैनिकैः
आकर्णकृष्टकोदण्डयोधमुक्तैः शितेषुभिः
उदग्रवेगपादातखड्गखण्डितविग्रहाः
प्रचण्डशाक्तिकोन्मुक्तशक्तिनिर्भिन्नमस्तकाः
नाराचा विद्धसर्वाङ्गाः सिंहर्क्षशरभादयः
एवं सवागुरैः कैश्चित्पतद्भिः पतितैरपि
आत्तैर्विक्रोशमानैश्च भीतैः प्राणभयातुरैः
वराहसिंहशार्दूलश्वाविच्छशकुलानि च
कृष्णसारान्द्वीपिमृगान्रक्तखड्गमृगानवि
बालान्स्तनन्धयान्यूनः स्थविरान्मिथुनान्गणान्
एवं हत्वा मृगान् घोरान्हिंस्रप्रायानशेषतः
मध्ये दिनकरे प्राप्ते ससैन्यः स तदा नृपः
अवतीय ततस्तस्यास्तोये सबलवाहनः
स्नात्वा पीत्वा च सलिलं स तस्याः सुखशीतलम्
विक्रीड्य तोये सुचिरमुत्तीर्य सबलो नृपः
आलंबपाने तिग्मांशौ ससैन्यः सानुगो नृपः
स गच्छन्नेव ददृशे नर्मदा तीरमाश्रितम्
ततो निवृत्य सैन्यानि दूरे ऽवस्थाप्य पार्थिवः
गत्वा तदाश्रमं रम्यं पुरोहितसमन्वितः
अभिनं द्याशषा तं वै जमदग्निर्नृपोत्तमम्
संभावयित्वा तां पूजां विहितां मुनिना तदा
तमासीनं नृपवरं कुशासनगतो मुनिः
सह संकथयंस्तेन राज्ञा मुनिवरोत्तमः
ततः स राजा सुप्रीतो जमदग्नि मभाषत
समग्रवाहनबलो ह्यहं तस्मान्महामुने
अथवा त्वं तपःशक्त्या कर्तुमातिथ्यमद्य मे
अन्यथा चेत्खलैः सैन्यैरत्यर्थं मुनिसत्तम
इत्येवमुक्तः स मुनिस्तं प्राहस्थीयतां क्षणम्
इत्युक्त्वाहूय तां दोग्ध्रीमुवाचायं ममातिथिः
दुदोह नृपतेराशु यद्योग्यं मुनिगौरवात्