अशक्रुवन्तस्तान्हन्तुं गीर्वाणा मामुपागताः
जहि दैत्यगणान्सर्वान्समर्थस्त्वं हि मे मतः
शृण्वतां सर्वदेवानां सप्रश्रयमिदं वचः
तथापि विज्ञापयतो वचनं मे ऽवधारय
न शक्या हन्तुमेकस्य शक्याः स्यस्ते कथं मम
कथं हनिष्ये सकलान्सुरशत्रूननायुधः
शैवमस्त्रमयं तेजो ददौ तस्मै महात्मने
रामपाह प्रसन्नात्मा गीर्वाणानां तु शृण्वतम्
शक्तिर्भवतु ते सौम्य समस्तारिदुरासदा
स्वयमेव च वेत्सि त्वं यथावद्युद्धकौशलम्
जग्राह परशुं शैव विबुधारिवधोद्यतः
रुद्रभक्त्या समायुक्तो द्युत्येव सवितुर्महः
जगाम हन्तुमसुरान्युद्धाय कृतनिश्चयः
त्रैलोक्यविजयोद्युक्तै राजन्नतिभयङ्करम्
कुद्धः परशुना तेन निजघान महासुरान्
चचार समरे रामः क्रुद्धः काल इवापरः
क्षणेन नाशयामास रामः प्रहरतां वरः
ददृशुः सर्वतो रामं हतशेषा भयान्विताः
राममामन्त्र्य विबुधाः प्रययुस्त्रिदिवं पुनः
स्वमाश्रमं समापेदे तपस्यासक्तमानसः
भक्त्या संपूजयामास स तस्मिन्नाश्रमेवशी
स्तोत्रैश्च विधिवद्भक्त्या परां प्रीतिमुपानयत्
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने चतुर्विंशतितमो ऽध्यायः
प्रत्यक्षमगमत्तस्य सर्वैः सह मरुद्गणैः
वृषेन्द्रवाहनं शंभुं भूतकोटिसमन्वितम्
प्रणाममकरोद्भक्त्या शर्वाय भुवि भार्गवः
कृताञ्जलिपुटो रामस्तुष्टाव च जगत्पतिम्
नमस्ते जगतो नाथ नमस्ते त्रिपुरान्तक
नमस्ते सर्वभूतेश नमस्ते वृषभध्वज
नमस्ते सकलावास नमस्ते नीललोहित