चिन्तयामास देवेशं ध्यानदृष्ट्या जगद्गुरुम्
स्वभक्तानुग्रहकरं मृगव्याधस्वरूपिणम्
ददर्श देवं तेनैव वपुषा पुरतः स्थितम्
आविर्भूतं महाराज दृष्ट्वा रामः ससंभ्रमम्
पपात पादयोर्भूमौ भक्त्या तस्य महामतिः
शरणं भव शर्वेति शङ्करेत्यसकृन्नृप
राममुत्थापयामास प्रणा मावनतं भुवि
तुष्टाव देवदेवेशं पुरः स्थित्वा कृताजलिः
नमः शर्वाय शान्ताय शाश्वताय नमोनमः
नमस्ते भूतनाथाय भूतवासाय ते नमः
शिवाय बहुरूपाय त्रिनेत्राय नमोनमः
भूयो ऽनन्याश्रयाणां तु त्वमेव हि परायणम्
अजानता त्वां भगवन्मम तत्क्षन्तुमर्हसि
त्वामृते तव सर्वेश सम्यक् शक्रोति वेदितुम्
नान्यास्ति मे गतिस्तुभ्यं नमो भूयो नमो नमः
तिष्ठन्तमाह भगवान्प्रसन्नात्मा जगन्मयः
भक्त्या चैवानपायिन्या ह्यपि भार्गवसत्तम
भक्तो हि मे त्वमत्यर्थं नात्र कार्या विचारणा
तस्माद्ब्रवीमि यत्त्वाहं तत्कुरुष्वाविशङ्कितम्
रौद्राणां तेन भूयो ऽपि तपो घोरं समाचर
स्रात्वा पवित्रदेहस्त्तवं सर्वाण्यस्त्राण्यवाप्स्यसि
रामस्य पश्यतो राजन्क्षणेन भवभागकृत्
परीत्यवसुधां सर्वां तीर्थस्नाने ऽकरोन्मनः
चकार सर्वतीर्थेषु स्नानं विधिवदात्मवान्
पितॄन्देवांश्च विधिवदतर्पयदतन्द्रितः
तीर्थेषु विधिवत्कुर्वन्परिचक्राम मेदिनीम्
प्रदक्षिणीकृत्य शनैः शुद्धदेहो ऽभवन्नृप
जगाम् भूयस्तं देशं यत्र पूर्वमुवास सः
भक्त्या संपूजयामास तपोभिर्न्नियमैरपि
बभूव सुचिरं राजन्संग्रामो रोमहर्षणः